Categoriearchief: Extern

Externe competitie

EsPion 3 kampioen in de viertallencompetitie

Net als Ajax trok EsPion 3 al in de voorlaatste ronde het kampioenschap naar zich toe.

Na acht wedstrijden de volle zestien matchpunten, dan denk je, dat was vast een makkie. Maar daarmee doen we onze mannen (Marcel, Cor, Robert, Jaap en Tom) echt tekort, want een aantal keren hing de winst aan een zijden draad. Het was soms hard werken voor dit kampioenschap.

Peter Stolp bleek de ideale vervanger voor Jaap de Kreek, die wegens gezondheidsrisico’s tijdelijk moest passen.

Laurierboomgambiet bood -net als Heerenveen- weinig tegenstand, kwam maar met drie man opdagen en nog voor 22.00 uur was de buit binnen. Goed gedaan mannen!

Komende maandag leggen we om 22.00 uur de competitie voor een kwartier stil. Er zullen bubbels zijn, ook alcoholvrije, er zal een een speech van de voorzitter en een klaterend applaus van de leden.

Henk Enserink

Cupfighters

Na lang wachten kwamen onze bekerteams afgelopen week eindelijk in actie. Op donderdag voor brons (<1600) bij OostenToren en een dag later voor zilver (<1900) bij ENPS.

Het bronzen team mocht van de SGA-competitieleider de eerste ronde overslaan en begon meteen in de kwartfinale. Derde bordspeler Robert brengt verslag uit:

Oosten-Toren ontving ons voor de Bronzen Beker in Diemen. Zowel Harrie als Alfred(!) waren op deze frisse avond per fiets gearriveerd. Ik had de tram genomen en Daniël die wat later kwam, daar weet ik het niet van.

Wel toevallig dat die twee fietsers fris tot het laatste moment bleven. Nadat ik tegen de vriendelijke Ruben Eusman mooi wegkwam met remise was er naar mijn idee nog niets te zeggen over bord 1 en 2. Wel was duidelijk dat Daniël op bord 4 in heftig en langdurig gepeins verzonken naar een reddende zet zocht, en dat telkens opnieuw. Een brave toeschouwer van de thuisclub gaf direct na zijn overgave aan waar hij die gemist had. Dank u.

Dan komt het dus op de frisse fietsers aan. Alfred had met een enorme tijdachterstand te maken en met een achterstand op het bord. Remise, zou dat hem nog lukken. Maar het is zeker niet voor het eerst dat een aan de winnende hand zijnde tegenstander van Alfred gehinderd wordt door brutaal aanvalsspel. Dat zaait verwarring en de voordelen keerden zich dan ook. Let wel, dit is de Bronzen competitie 😊

Ondertussen stond Harrie in evenwicht op bord 1. Met een gelijke loper en een zestal pionnen bood z’n tegenstander remise aan. Volkomen terecht leek mij. En van mij moet je dus nooit uit gaan want Harrie had gezien dat de ruil van lopers in zijn voordeel zou uitpakken. Oppositie.

Ondertussen krijgt Alfred de uitgestoken hand van zijn tegenstander. Plots ziet het er heel florissant uit, zeker als bord 1 ook zijn koning omlegt. Genoten van het spel van onze eerste bord spelers.

De partij van Harrie:




Het zilveren team moest wel een horde nemen om in de kwartfinale te komen en nam die moeiteloos. Voor de confrontatie met ENPS sprak Henk een datum af waarop captain Roland helemaal niet kon. Schuldbewust nam Henk zelf deze zware taak op zich en produceerde het volgende verslag:

De locatie voor het bekertreffen tegen ENPS? Een voormalige pastorie. Foto’s aan de muur
uit Rome, Berlijn en Noorwegen van de jaarlijkse uitjes van het zangkoor. Uit 1918.

Onze mannen, Constantijn, Dick, Johan en Rudolf hadden daar geen oog voor, hun
non-playing captain wel. Het duurt altijd even voor de strijd op gang komt. Behalve bij Rudolf, die moest meteen in de verdediging. Liet een paard binnenkomen op f7 en had daar zijn handen drie uur lang vol aan.

Dick vond het na anderhalf uur welletjes. Hij had nog twee lopers en 6 pionnen op het bord staan, zijn tegenstander ook. Of hij remise mocht aanbieden? Het beeld was onduidelijk. Constantijn leek beter te staan, Johan speelde een variant die hem onbekend was maar die stabiel spel opleverde. Het totaalbeeld was onduidelijk, dus remise? Nee liever niet. Dick liep hoofdschuddend weg. ‘Straks ga ik forceren…’

Na een uur probeerde hij het nog eens. Het beeld was nog steeds onduidelijk. Dus weer nee. Rudolf stond inmiddels twee pionnen achter, bij Constantijn begon het er steeds beter uit te zien en hij scoorde het eerste punt: 0-1. Dick was inderdaad gaan forceren, iets waar wij meer vertrouwen in hadden dan hij zelf: 0-2. We waren door!

Aan bord 3 en 4 werd verteld dat ze remise mochten aannemen. Maar voorlopig werden er
nog geen handen geschud. Rudolf was begonnen aan wat ik als wanhoopsoffensief kwalificeerde. Misschien toch kansrijk omdat hij met zijn taaie verdedigingswerk zijn tegenstander murw had gekregen. Rudolf deed een paar nauwkeurige zetten, offerde een Dame, gaf een loperschaakje. Vol ongeloof keek zijn tegenstander naar het bord. Hoe had hij deze partij in vredesnaam weggegeven? Hij ging mat op de achterste rij: 0-3! Toen vonden Johan en zijn tegenstander het ook welletjes: 0,5-3,5. Goed gedaan mannen!

Gezellig dat ook Robert langskwam, konden we samen steeds de balans opmaken. Op naar de halve finale.

De partij van Constantijn:



Voor de halve finale mogen zowel het bronzen als het zilveren team afreizen naar Huize Lydia voor een confrontatie met Caïssa.

Schipbreuk

Net als in november kwamen de afgelopen dagen beide vlaggenschepen van onze vereniging weer vlak na elkaar in actie. Beide teams moesten door Corona-perikelen helaas wat aanpassingen doen in de formatie.

Het KNSB-achttal toog afgelopen zaterdag naar De Lier en verloor daar nipt met 4,5 – 3,5 van Schaakmat-Westland 2 maar door het scoreverloop zat een teamresultaat er de hele middag eigenlijk niet in.



Verslag vanuit het andere perspectief: Klik!


Op maandagavond ontving het eerste SGA team Caïssa 4. In het knusse bovenzaaltje werden drie bordpunten gescoord:

Tegen Weesp

In de reacties op het bericht van Robbie Es (Zelfs tegen 4 kunnen we niet winnen….) werd verwezen naar de website van WSC voor een verslag van Peter Wijnand (wedstrijdleider van WSC).

Inmiddels hebben ons derde en ons vierde team ook in de competitie van 2021/2022 weer tegen WSC gespeeld. Met wisselend succes. En anders dan op dit blog werd er bij WSC keurig verslag van gedaan, natuurlijk weer door Peter Wijnand (de datums zijn er door de redactie bij gezet). Leerzaam.

Ik heb net een verslag van vorige week maandag (21 februari 2022) op de site gezet.
Ik heb net een verslag van onze thuiswedstrijd tegen EsPion 3 van dinsdag (8 maart 2022) op de site gezet.

De illegale zet

Het was zo mooi. Even stonden we bovenaan. Maar we werden ingehaald door het viertal van De Wachter. Vanavond konden we daar wat aan doen. Dat was niet helemaal doorgedrongen tot Robert, die dacht dat we tegen dovenvereniging TOG moesten aantreden. Tot zijn verbazing konden de vier schakers van de tegenpartij elkaar prima verstaan zonder gebaren. “Ze zijn helemaal niet doof”, zei hij tegen mij. “Wat?”, vroeg ik, want ik ben het wel. Volgens mijn vriendin althans. Omdat ik zelden luister. Maar dit terzijde.

Was ik tijdens onze eerste twee wedstrijden nog als laatste bezig, nu was ik als eerste klaar. Ik had best wel een sterke tegenstander, maar hij had zijn avond niet. Hij deed wat ongelukkige zetten en gaf na 15 zetten op. Dat gaf mij de gelegenheid om de verwikkelingen op de andere borden te volgen.

Robert offerde een stuk voor wat pionnen. Op een bepaald moment zag ik deze stelling op het bord staan met wit (Robert) aan zet:

Ik verwachtte dat hij 24. Dxh6+ zou spelen, om na 24… Kg8 minimaal eeuwig schaak te hebben met 25. Lxg6 fxg6 26. Dxg6+ Kg8 27. Dh6+.

Robert gooide er echter een tussenzetje in, dat verkeerd had kunnen aflopen, maar hem ook de overwinning had kunnen brengen: 24. Lf5?! – Dc7? (na 24… Dd6!, door Robert zelf na afloop ontdekt, staat zwart beter) 25. Dxh6+ – Kg8.

En nu had wit kunnen winnen door 26. Lxg6, fxg6 (op 26… Txe1 volgt 27. Dh7 mat) 27. Dxg6+ en zwart verliest zijn paard op c6 of zijn toren op e8.

Dit is allemaal gelul achteraf natuurlijk, want ik zag het tijdens de partij ook niet. Robert vervolgde met: 26. Txe8 – Tfxe8 27. Lxg6 -fxg6 27. Dxg6+ – Kf8. De koning dekt de toren, wat Robert gemist had. Gelukkig zat eeuwig schaak er nog wel in, want de zwarte dame moet het paard blijven dekken. Remise dus.

Geen gek resultaat, want intussen had Tom een stuk tegen een pion gewonnen en leek er bij invaller Peter Stolp niet veel aan de hand. Laatstgenoemde kreeg niet veel later een remiseaanbod, dat hij graag accepteerde gezien de stand en de mooie stelling van Tom.

Aan kapitein Tom dus de eer om de winst binnen te halen! Op het eerste gezicht leek het een eitje. Een halfje was immers genoeg. Maar zo eenvoudig was het toch niet. De tijd die Tom nodig had om het witte paard te verorberen gebruikte wit om zijn torens actief te maken.

Op een bepaald moment dreigde Tom mat in 2 te worden gezet en zag hij alleen een uitweg door nog een pion te geven en alle torens af te ruilen. Wit had nu 2 verbonden vrijpionnen op de konings-vleugel. De 4 witte pionnen op de dame-vleugel stonden allemaal op een zwart veld. Dat kwam slecht uit want Toms loper beheerste alleen de witte velden. Tom bood daarom remise aan, maar zijn tegenstander wilde het nog wel even proberen. Hij stoomde op met zijn vrijpionnen, gesteund door de koning. Dat kon Tom nog wel pareren, maar hij kon niet voorkomen dat de witte koning aan zijn pionnen op de damevleugel begon te knagen. Toen gebeurde er iets opmerkelijks:

In deze stelling wilde Tom zijn loper naar de lange diagonaal brengen, maar veld e4 is niet beschikbaar. Daarom speelde hij … Lf3!! Dat hoef je online niet te proberen. De computer staat het simpelweg niet toe. Maar “over the board” kan het wel. De schaakregels zijn duidelijk. Als een speler een onreglementaire zet doet zijn er maar twee personen die mogen ingrijpen: de scheidsrechter en de tegenstander. Maar als de scheidsrechter het niet waarneemt en de tegenstander niet reclameert en een zet doet wordt de illegale zet gewoon legaal! Wit probeerde het nog een tijdje maar berustte uiteindelijk in remise. Of de uitslag anders was geweest als Toms illegale zet niet zou zijn gelegaliseerd valt te betwijfelen. Wit had er wat tijd bij gekregen en Tom had een andere zet met zijn loper moeten doen. Maar volgens Stockfish 14 houden alle legale loperzetten (op Le4 en Lf5 na) de stand in evenwicht.

We staan weer eerste!

Chapeau, Tom!

Marcel Kusse

Een enerverende schaakmiddag

Afgelopen zaterdag toog het KNSB-achttal voor de tweede keer dit seizoen naar het Denksportcentrum in Leiden. Ditmaal was Philidor 3 er de gastheer.

Na 3 uur schaken zijn de bordjes in evenwicht: Rudolf en Pieter hebben verloren, ondergetekende komt remise overeen en Dick en Constantijn pakken de volle buit. Laatstgenoemde moest daarvoor wel een discutabel gambiet weerleggen. Dat ging zo:



2,5 – 2,5 met op de overgebleven drie borden interessante stellingen. Roland geeft een loper voor drie pionnen. Bij Vincent is het qua materiaal in evenwicht maar zijn tegenstander is bezig de koningsstelling te ontregelen. Frank heeft het vanuit de opening moeilijk, komt twee pionnen achter maar wint een stuk wat resulteert in een eindspel met toren en twee paarden tegen toren en loper. Het kan nog alle kanten op.

Roland neutraliseert met zijn pionnenmeerderheid de laatste vijandelijke loper en komt remise overeen. Bij Vincent begint het er steeds penibeler uit te zien maar zijn tegenstander kan de genadeklap niet uitdelen. De dames worden geruild en hij moet knokken voor een halfje.

Frank blijft zoeken naar de winst en probeert valletjes in de stelling te weven. Zijn tegenstander vangt alle dreigingen adequaat op maar gaat na vijf uur schaken opeens toch de fout in en laat een dodelijke paardvork toe. Het eerste matchpunt is binnen. Beide teams verzamelen zich in een kring van anderhalve meter rond het laatste bord voor de ontknoping. Vincent probeert nog van alles maar in wederzijdse tijdnood geeft zijn tegenstander hem helaas geen kans meer op een resultaat. 4-4:


De volgende speelronde is op 12 maart, dan staat de uitwedstrijd tegen Schaakmat-Westland 2 op het programma.

Johan

Eerste aanval op de Kooij-kubus

Gisteravond beet EsPion 2 het spits af in de SGA-competitie met een uitwedstrijd op Kattenburg tegen de Raadsheer 2. Helaas was dit team een maatje te groot voor de mannen van captain Alfred en werden er zes nullen gescoord.

Op de andere twee borden werd de eer gered: Eugen hield een 1800-speler op remise en Peter Urbanus plaatste de eerste notering in de strijd om de Kooij-kubus. De lat ligt nu op 229 punten:

Plaats of toch een ziekte

Het was tijd. Weliswaar een half uur later dan de uit de Baltische regio afkomstige bolide. Wellicht zelfs 3 kwartier later. De wielen van de bus gaan rond en rond zongen ze in die bolide uit de Baltische Staten. In het zwarte fiascotje klonk het We zullen doorgaan en een oproep aan de zoon van de bestuurder van de Baltische Bolide om omhoog te kijken.

En ook lach vecht huil bid werk en bewonder, maar niet zonder ons. Waarover later meer.

De oppas kon! Goed nieuws, maar net als in het sprookje van Assepoester zou ik op een bepaalde tijd weer in een gewone sterveling veranderen. Dus ik moest voor die tijd mijn partij afhebben. Zou dat lukken? Volgens de bestuurder van de Baltische bolide niet maar volgens mij wel. Ik kreeg een vaag gambiet ( zie verslag tegenstanders) op het bord. Het was een groot genoegen om dat op het bord te krijgen en omdat ik wat telaat was begon ik met 5 minuten minder op de klok. Maar na 6 zetten had de tegenstander al zeeën van tijd gebruikt. Ik voelde me net Anand in zijn jonge jaren, die joeg zijn tegenstanders op.

Daar ging mijn opponent mee door. Op een gegeven moment had Vincent ondanks de mededeling: ze kunnen er geen hout van, remise gespeeld. Eric verloor. Dick keek zorgelijk tegen een Alapin aan en probeerde zich los te werken. Constantijn had een ingewikkelde stelling op het bord . Johan keek rustig. Tim wat onrustig. Frank had blosjes. Ik was ontspannen.

Op het uur U verloor Dick ook nog. Ik dacht te gaan winnen wilde het heel mooi afmaken en gaf niet mat maar een stuk weg. Nu stond het nog steeds niet verloren maar na nog een blunder wel. Vreselijk.

Constantijn speelde remise Johan won fraai Frank won. De partij van Tim werd allesbeslissend. Hij probeerde van alles maar tijdnood en een mindere stelling maakte remise een goed resultaat. Helaas was dat een nipte nederlaag. Ik voelde me er vreselijk onder: ik heb wit en ben aan zet.

partijfragment

De computer thuis zag P x d5 ex d5 Lx f6 en Dg3 schaak ik had gekeken naar D xf6… en het rustige D f3 gespeeld. Na Dd8 18. De4 f5 19. D f3 Pc3x 20.bc3x Dd5 volgde21. Dg3.b5.22Tf4 Dd723. Th4 Kh7 24.Dh3Ld6 25.Lx Dx 26. lxf5( materieel gelijk maar wit staat beter)Kg8

27.Te5( om de dame te blokken) Te7

28.Ld3Ld7 29.Dg3 Da3 30. h3( Te1 was beter denk ik nu) 31.Tf8 Dg6 32.Dc1 schaak Kh233. Tf6 34. Dh7 schaak K f8

35. Dh8 schaak Kf7 (en nu keek ik positioneelnaar de stelling, ik dacht nog een paar velden om de koning in perken en daarna mat zetten hopla. Hoe perk je velden rond de koning in?L H7 dus )het had een nare bijwerking namelijk ..T e8 de blunder L g6 schaak deed de rest.

Hij ging op 16 seconden na door zn vlag. Tja ook dat is schaak in een zet is het soms over.

Om mezelf met de nederlaag te verzoenen speelde ik nog wat zetten door. En won bijna nog de loper terug.

De terugweg was bitter ik dacht na over of het nu een plaatsnaam of een ziekte was.

In mijn geval wellicht toch een ziekte.

Een delier een toestand van verminderd bewustzijn in aanwezigheid van hallucinaties.

Ik hallucineerde een mat en was een zet niet scherp en dat alles gebeurde in

De Lier.

De volgende keer beter.

Een nagekomen bericht uit het Westen

In het Westen gaat de zon onder. Tegen de sterkste club van het land maak je op voorhand zo weinig kans. Maar..

Ze kwamen uit Leiden, zou Leiden in last zijn? Hun eerste bordspeler was bij Torendael beland en kwam later, Dick liep relaxed rond en keek langs de borden. De wedstrijdleider liet alle mobieltjes op tafel leggen. Het was deze week immers, dat de Letse grootmeester via een digitale camera op de wc betrapt werd als de nieuwe Moene ( dat was een speler die met een mobiel betrapt is).

En het nieuwe team Espion zaterdag kent een goede start en staat in het linkerrijtje. Vandaag moest er tegen koploper LSG worden aangetreden. Het team was op volle oorlogssterkte. Dick had even vrijaf maar de rest mocht aan de bak.

Mijn tegenstander dacht veel na en ik bedacht me dat ik een boek mee had kunnen nemen.

Eric besloot dat gezien de op vele vlakken gelijke verdeling: zo hadden hij en zijn tegenstander beide een dochter die Eva heet. Dat remise passend was.

Inmiddels merkte ik, dat meerdere malen met het zelfde stuk spelen niet altijd kwaad kan. Ik stond wel erg passief. Dick was begonnen, stond gedrukt. Frank stond in een heksenketel, wel hadden hij en Tim die naast hem zat, gelijktijdig een zwart paard aan de rand van het bord. Constantijn deed met zwart iets opmerkelijks in de opening. Vincent speelde tegen een naamgenoot. De uren verstreken. Ik werkte me los. Johan won. Tim won door in vliegende tijdnood met z’n koning een paard en een toren te vorken. Hij bewees dat het vele vluggeren, waar hij zeer bedreven in is, loont in tijdnood.

Frank stond een stuk achter. Vincent had een complexe stelling en maakte het nog wat heftiger na een ruil van dames werd het remise. Ik verloor: na twee grafzetten (en ik stond nu juist wat beter) was er ondanks wat gespartel geen houden meer aan, waarschijnlijk was ik toch in de valkuil van de zeeën van tijd getrapt en had me in slaap laten sussen. Erg frustrerend om in wezen van jezelf te verliezen, ook al maakte mijn opponent fraai gehakt van mij.

Dick stond er lastig voor in een eindspel met allebei twee torens maar een pion minder, hij wist een toren te ruilen maar durfde de stap naar het eindspel met toren en twee losse pionnen tegen toren niet aan. Dat is achter het bord ook heel moeilijk te bedenken en ook hij een nul dus.

Constantijn daar staat dit jaar geen maat op. Tegen LBG prakte hij door een 2000 speler heen, tegen Nieuw West won hij op bord 1 en vandaag tilde hij schaken naar een nieuw nivo (tenminste in ons bescheiden nivo) met een fraai torenoffer op f2, gevolgd door een matcombinatie. Chapeau. Wederom partij van de dag voor onze als altijd bescheiden kanjer.

Nu was Dick nog bezig en speelde Frank nog. De partij van Frank zou ons over de streep kunnen trekken, Frank speelt een pion alsmaar verder op. Hij had dus compensatie voor zijn stuk achterstand Zijn tegenstander werd steeds nerveuzer en in wederzijdse tijdnood incasseerde Frank een volle toren, en nu waren de bordjes verhangen.

Er resteerde een eindspel van loper en pion tegen toren en duo. Frank maakt het geruisloos af. Het vijfde punt is binnen, en Espion zaterdag klimt naar plaats 2!!!

Als in het verre Naaldwijk wordt gewonnen op 7 maart… dan kunnen er thuis tegen koploper DD mooie dingen gaan gebeuren. Maar goed wie dan leeft wie dan zorgt.

Op zaterdagmiddag spelen is goed voor de nachtrust 🙂

Op bezoek bij een naamgenoot

Hij mocht op een knop drukken, daarna klonk er een stem uit een paal. Daarvoor was hij bijna zevenmaal om een gepantserd gebouw gefietst. Nog net op tijd hoorde hij de hoorn van een beroemde ridder uit een lang verleden. Een ridder, die West Europa redde van de Moren. Door op die hoorn te blazen. Die hoorn zei: ga naar het bezoekerscentrum.

Tja, als je dan bij de bank zelf bent, schiet het niet op. De stem liet hem binnen. Wonderlijk veel associaties kwamen boven. Een stem: dit is mijn schaker in wie Espion… Hij zat naast de grote Enserink, die moet geen tramconducteur worden, bedacht hij terwijl hij op de harde bank plaatsnam. Nu veren diverse lezertjes verbaasd op. Behalve Henk zelf. Henk heeft niets met remises. En ja waar moet een tram dan staan?

Gezeten op de bank zat hij tegenover een teamleidster. Zag hij op linkedin. Een teamleider die ook op Tata was en ook voor een club uit Apeldoorn speelt. Zijn huiswerk loonde want hij schatte in dat ze dus verdedigend zou spelen en daarin best lastig te verslaan zou zijn.

Hij groef in z’n geheugen en dacht aan van der Kooij bij Zukertort die uitblonk in zetten als Pf6 dan h6 dan Ph7 en Pg5 om een stuk te ruilen. Of helemaal ideaal met een loper op E7 en de dame nog op D8 wel drie stukken. Dat schiet lekker op. En diens opvatting was dan ook ruil zo snel mogelijk zo veel mogelijk stukken, je kunt er veel van vinden, maar in de praktijk was ’t best lastig om van hem te winnen. Zo ook vandaag.

Intussen had Rudolf in een koffiehuispartij twee torens geslagen met zijn dame, was zijn eigen koning in groot gevaar, maar zat hij er vrij rustig bij. Zijn tegenstander daarentegen was opgewonden aan het vertellen hoe ’t allemaal won. Op afstand kon ik zijn varianten horen. Bijvoorbeeld na Dg2 o dan is er niks aan de hand want dan … etc. Dat is het leuke van schaken: twee personen kunnen over dezelfde positie met evenveel stelligheid iets redelijk verschillends beweren of denken. Henk mompelde zachtjes, dat hij een kwaliteit verloor, Willem hoorde Eggelte remise aanbieden. Omdat Willem niet Henk heet dacht hij rustig na, overlegde met de Ridder en nam het aan. Rio had een wilde partij, het kon alle kanten op. Bij mij volgde het de roman van Couperus: langs lijnen van geleidelijkheid. Na de opening had ik een plusje en dat kon ik rustig uitbouwen. Roland stond wat beter, Constantijn gedrukt, Dick zag ik te kort om wat zinnigs over te zeggen, leek me gelijk te staan.

Helaas Rudolf moest na wat dameschaakjes, een pion ruil op f6 vaststellen dat materieel hij ruimschoots winnend was, maar dat zijn koning het niet meer zag zitten, een dameoffer kreeg hij niet kloppend, want ik zag het niet op het bord komen.

Dat was 1½-½. Constantijn verloor, Henk wint na een fout van zijn tegenstander. Henk’s dame op de rand kon zomaar een toren oppikken op de achterste rij. Over en sluiten dus.

Gelijk. Rio verliest. Ik win. Dick remiseert. Iedereen spoedt zich naar het bord van de Ridder. Het is 4-3 voor de club van mijn naamgenoot. Of is het genoemd naar de roman van Vestdijk: ivoren wachters?

We weten het niet. Roland en zijn tegenstander, met een naam als een grootmeester, of met een eigennaam voor een variant, hadden beiden nog weinig tijd. Roland stond veel beter tot gewonnen, maar moest nog een wild paard temmen, toen hem dat gelukt was incasseerde hij een vol punt: 4-4. Een kostbaar punt maar ook vandaag net als tegen LBG had er meer ingezeten en ook tegen de Amstel en Amsterdam West 4 was dat zo. De situatie is lastig te noemen, want we krijgen nog de sterkste teams op bezoek. Spandoeken extra training is hier op zijn plek!

Uw verslaggever houdt u op de hoogte.

Reglementair

Van de competitieleider van de SGA:

Ik heb geconstateerd dat in de wedstrijd EsPion 3 – De Amstel 3 van 30 januari jongstleden aan de kant van De Amstel een ongerechtigde speler als invaller heeft meegespeeld.
Het betreft hier Jan van der Sluis. Deze heeft op 18 december 2019 reeds ingevallen in De Amstel 2. Op grond van artikel 9 van het competitiereglement wordt hij beschouwd als speler van De Amstel 2 en mag niet meer invallen in lagere teams.
Ik heb daarom de uitslag van de partij Mick Vaassen – Jan van der Sluis veranderd in 1 – 0 R, waarmee de uitslag van de wedstrijd op 4 – 4 komt.
Voor verwerking voor de KNSB-rating blijft de uitslag wel 0 – 1.

KSKK

KSKK 0-½-1-1

Sommige leden deden er wat schamper over. De viertallencompetitie? Het afvoerputje van de SGA, zei er één. Inmiddels weet ik wel beter. In de eerste ronde kwam ik nog goed weg met een halfje in slechte stelling. Maar gisteren was ik kansloos. Na 20 zetten en anderhalfuur bedenktijd stond ik volkomen verloren. Overklast.

Toch wordt dit een vrolijk verhaal, want wat speelden mijn teamgenoten goed! Dat Robert schaaktalent heeft, was bekend. Dit uit zich vooral in rapid en blitz. Maar ook met lange bedenktijd moet je hem niet onderschatten. Zowel in Weesp als gisteren tegen De Raadsheer wist hij een lange, strategisch ingewikkelde partij tot een goed einde te brengen. Remise.

Maar het wordt nog mooier. Tom was niet helemaal tevreden teruggekeerd uit Wijk aan Zee. Tegen sterke oppositie had hij een halfje uit 3 gescoord, maar er had meer ingezeten. Gisterenavond kwam het er wel uit. Met een geniepige penning maakte hij zijn tegenstander een centumpion afhandig. In het vervolg liet zijn techniek hem niet in de steek.

Lest best. Jaap moest door blessureleed de eerste ronde laten schieten. Maar nu stond hij er. En hoe! Hij ging vol in de aanval, liet de ene na de andere pion oppeuzelen door zijn tegenstander, en haalde met zijn overgebleven pion de achterlijn. Touchdown!

Eindstand:
KSKK 2½ – De Raadsheer 1½

Ons geheim?
Gezelligheid.

Marcel

Mart mist punt

Van: “owensoest”
Onderwerp: wedstrijd espion-vas
Datum:
23 november 2019 00:16:33 CET
Aan: extern@espion.amsterdam

Dag wedstrijdleider,

Gisteravond speelde uw tweede team tegen Vas-4.
Op bord speelde de heer Ran tegen mij. Uiteindelijk won ik het eindspel na hevige strijd. Complimenten aan uw speler, zelden zo hard moeten werken voor een punt. Uit de analyse blijkt echter dat wit eigenlijk had moeten winnen.

Hier speelde ik 21. – Le5!??. Ik dacht de kwaliteit te winnen, maar Fritz weerlegt met:
22. Te1 x Le5 – f x Te5
23. Te6 x g6 1-0

Gelukkig zag de witspeler dit ook over het hoofd, en na 22. Te6 x Le5 won ik alsnog het eindspel.

De heer Ran  verdient mijns inziens dus een rating boven die van mij (1818). (mag ik denk ik zeggen na vorig jaar 6 uit 7 gescoord te hebben in tweede klasse).

Ik wens de heer Ran veel succes.

Groet,
Andy Soest

De kikker in het aquarium

Op een zaterdagmiddag gingen de pedalen rond. Een thuiswedstrijd op vreemde bodem. Een vreemde eend in de bijt zijn. Hij ging links en rechts en rechts. Gelukkig had hij zijn mobiel thuisgelaten. Anders had hij na een vervelend bericht een ander bericht gezien. Dat bericht had hem waarschijnlijk in tegenstelling tot het eerste bericht wel van zijn schaakfocus afgebracht. Maar misschien ook wel niet. We weten het niet.

Op papier was de tegenstander van Espion knsb vandaag een hele sterke.
Met hun komst van Boven het IJ en 2000+ aan bord 1 en nog drie 1800+ spelers zag het er indrukwekkend uit. Gelukkig waren aan de lagere borden en naar later bleek aan mijn bord de ratings lager.
Het feest kon beginnen. De wedstrijdleider keek online naar van Foreest en was zijn Linkedin aan het updaten. Tja een wedstrijdleider heeft het maar zwaar.

Daar was al vlot een sipkijkende Tim te bespeuren die een stuk weggaf. Een van de meest vervelende ervaringen van een schaker. Al je denkwerk in een seconde naar de Filistijnen. Hij bleef als supporter om de borden hangen.

Frank speelde tegen een meisje zonder rating. Hij won een stuk. Ze kreeg van haar vader het consigne om door te spelen.
Frank bleef rustig, sloeg de aanval af en toen hij twee torens en een vracht pionnen meer had: was het punt binnen.
Inmiddels stonden Rudolf en Dick goed evenals Eric en Constantijn. Ik stond gelijk. Johan had wat problemen maar zoals altijd … vond hij een ontsnapping. En dat leverde een stuk voorsprong op.

Dick offerde een kwaliteit. Inmiddels had Rudolf gewonnen, ik had remise gegeven. En dus stonden we niet meer 1-0 achter maar 2½ -1½ voor! Dick pakte door en de koning van zijn tegenstander zou mat gaan en 1 zet daarvoor gaf hij op. Nog 1 punt nu.

Eric stond steeds wat beter, maar het uitdelen van het beslissende zetje was lastig. Toch was er optimisme over zijn stelling bij de Espionezen.
Constantijn ging voorwaarts, rustig zijn positie verbeteren. H lijn openen. Tegenstander komt op damevleugel binnen, Constantijn op diens koningsvleugel.
Johan moest nog wat zweten, deed nog een onreglementaire matzet, haalde de tijdcontrole en liet het gespartel van zijn tegenstander stoppen. Dat was de Vorentscheidung! 4½ -1½ inmiddels.

We spoedden ons naar Eric en Constantijn, Constantijn won op fraaie wijze. Erg mooi en erg goed. Eric maakte na een mooie drukopbouw een fout toen hij wilde toeslaan, en opeens moest hij een kwal offeren. Het leek dat er nog kleine keepkansen waren, maar hij bezweek aan de verdediging van zijn stelling.

En zo kwam er een fraaie 5½-2½ op de borden. Van te voren was dat zeker niet zo ingeschat. Zo zie je maar.
Kikkers in een aquarium zijn toch soms een vis…

Bronzen bekersucces, gelijkspel voor het eerste

Het bronzen cupteam heeft zich geplaatst voor de volgende ronde. In Torendael was het met 2,5 – 1,5 te sterk voor Muiderberg.

Rob van Slooten kwam al vroeg op de avond remise overeen en Mick incasseerde niet veel later een vol punt. Een halfje bij Harold op het eerste bord zou dan al genoeg zijn om door te gaan. Met minder tijd maar met meer pionnen bood hij geen remise aan maar pakte na een misser van zijn tegenstander de volle buit. Debutant in de externe competitie Max speelde een verdienstelijke partij maar liet een pionvork toe waarna het helaas een verloren zaak was.

Gelijktijdig speelde ons vlaggenschip in het Bilderdijkpark tegen het vierde team van Amsterdam West. Met invallers Ric en Peter voor Vincent en Eric werd het zonder rode kaarten of ingrijpen van de VAR 4-4.

Mart magnifiek op bewogen avond

Het tweede SGA-achttal van EsPion speelde afgelopen donderdag de seizoensopener tegen het tweede van Oosten-Toren in het pittoreske Diemen. Op papier een behoorlijke uitdaging want we zijn deze avond op geen enkel bord sterker. Het gemiddelde ratingverschil bedraagt 149 punten met de grootste uitschieter op bord 1. Mart mag proberen 537 punten met Wim Moene te overbruggen en dat lukt. Hij geeft geen krimp, pakt al snel een stuk en speelt het stoïcijns uit. De strijd om de Kooij-kubus lijkt dit seizoen wel heel vroeg beslist. De partij is binnenkort terug te bekijken op het blog.

Ondertussen was ik zelf allang klaar maar helaas met een 0. In een interessante partij met tegengestelde rokade’s kom ik al snel onder druk te staan maar krijg na het nodige denkwerk de situatie goed onder controle en win zelfs een pion. Met een nonchalante zet geef ik hierna meteen een cruciale loperlijn weg en mijn stelling valt in elkaar. Het voelt erg onnodig en de analyse na afloop bevestigt dat. 

Terug in de zaal fluistert Ric mij toe dat hij gezien de stellingen niet heel hoopvol is op een goede afloop. Alleen Mart staat op dat moment goed. Harrie komt remise overeen met alleen nog dames en evenveel pionnen op het bord. Frans is ook wel in voor remise maar zijn tegenstander gaat niet veel later lelijk in de fout en kan z’n hand uitsteken. Mart incasseert nu ook zijn mooie overwinning en met de tussenstand van 1,5-2,5 krijg ik toch hoop op een goede afloop.

Bij Ric is nog veel materiaal op het bord en het lijkt in evenwicht. Tim heeft een lastige positie met twee torens en paard tegen dame en loper. Invaller Frank lijkt de boel onder controle te hebben maar directe winst zie ik hier nog niet. Peter staat een stuk achter en veel perspectief is er niet.

Op dit soort momenten komt echter de vechter in Peter naar boven en zoals zo vaak met resultaat. Zijn tegenstander moet uiteindelijk een stuk terug geven om een vrijpion af te stoppen waarna Peter in het eindspel van paard tegen paard met een pion minder het fraaie halfje over de streep trekt. Frank slaat ondertussen keihard toe en er is nog slechts een halfje nodig voor de winst.

In hevige tijdnood gaat het helaas mis met Tim en wordt het druk bij het bord van Ric. Het staat nog altijd vrij vol en beide spelers hebben nog minder dan vijf minuten op de klok. Het is Ric die besluit de boel open te breken maar helaas verkijkt hij zich daarbij en raakt z’n dame kwijt. Hiermee is het een verloren zaak en laten we als team helaas de winst toch nog glippen. 


Op 21 november gaan we in Torendael op voor de volle buit tegen het vierde team van VAS.

Johan

Zelfs tegen 4 kunnen we niet winnen….

Een grapje natuurlijk want ook wij waren maar met vier. Is dat even lachen!

Ach, als je tegen het eerste van WSC moet, mag je in je handen knijpen dat je er met 2½ tegen 1½ hebt mogen vertrekken.

Maar is dat wel zo. Ik heb niet veel van de wedstrijden gezien omdat ik 64 (echt waar) zetten bezig was om remise te laten aantekenen. Daar moest ik eerst wel een pluspion voor weggeven. Druk met mezelf dus maar het ‘ach nee!’ rechts van mij kon me onmogelijk ontgaan. Een helaas bekende verzuchting, uit de mond van Tom. Autorijden kan hij feilloos overigens!

Ondertussen stond invaller Cor, voor Jaap die nog wel even moet revalideren, voor een onmogelijke opdracht. Z’n verlies leek onafwendbaar hoorde ik verschillende mensen mompelen. Maar toen uit zijn mond vrolijk ‘Remise?’ klonk begreep ik dat Cor dan misschien geen pat dan toch een andere truc had uitgehaald!

Eenmaal verlies, tweemaal remise. Dan Marcel, tegen Peter Wijnand met 300 elo punten meer. Ach, de heren kletsten ook wat tijdens de partij en ondanks een hoop plaagstoten en lang nadenken meen ik dat de remise in beider hoofden vooraf al vast lag. Een prima prestatie van Marcel natuurlijk. Die moeten we in de gaten houden!

Overigens buurtgenoot Alfred kwam ons in gepaste stilte aanmoedigen. Dank daarvoor, hoewel hij natuurlijk ook even het huiselijke kon ontvluchten met ons als excuus.

Vooraf ons prettig vermaakt met een maaltijd bij restaurant Aaltje.

Bottom Line: Espion 4 verliest tevreden.

SGA-cup: Brons

Wie wil meedoen aan de SGA cup, bronzen editie?

Dit jaar kent de traditionele strijd om de SGA cup verschillende gezichten. Er wordt in maar liefst drie geledingen in een knock-out competitie gestreden om de hoogste eer.
EsPion is ingeschreven voor de zilveren competitie (rating tussen 1600-1900) en de bronzen competitie (rating beneden de 1600). Het gaat steeds om een viertal.

Roland Wastiaux zal net als voorgaande jaren het hoogst spelende team samenstellen, dat voor de zilveren competitie. Dat team begint met een uitwedstrijd tegen Almere die in overleg voor 15 nov. gespeeld moet zijn.

We zoeken nu nog liefhebbers die mee willen doen aan de bronzen competitie. Zij starten met een thuiswedstrijd tegen MSK die ook voor 15 nov. gespeeld moet zijn.
In principe zullen uiteindelijk de vier ratingsterksten onder de 1600 die zich melden opgesteld worden. Opgeven bij mij, uiterlijk 10 oktober.

Henk Enserink