Alle berichten van Johan

Puzzel van Henk (2)

De partij Enserink – Visschedijk in ronde 7 van mijn Tata Tienkamp. Wit heeft zojuist 19. Tbe1 gespeeld.De pion op a2 kan niet genomen worden door zwart. Helaas, ik was weer eens teveel bezig met aanvallende plannen en kreeg  (natuurlijk) 19….Lh4 om mijn oren:

Ik sta al een pion achter en nu dreigt ook nog een kwaliteit verloren te gaan. De vraag is wederom: hoe redt wit zich hier?

Henk Enserink

Puzzel van Henk

Onze eigen Henk Enserink speelt momenteel de tienkamp in Wijk aan Zee. Afgelopen zaterdag speelde hij met wit tegen Henk van Lingen. Dit is de stand na de 21e zet van zwart, …Pe3.

Wat moet wit doen?
A. Ingaan op het paardoffer?
B. Kwaliteitsverlies voor lief nemen?
C. Een goede verdediging vinden?

Wijnwedstrijd 2023

Na twee corona-jaren was het gisteravond eindelijk weer zo ver. De traditionele wijnwedstrijd. Aan het begin van de avond koppelde datingbureau Dekker & Wieringa alle EsPionezen aan een partner waarmee de rest van de avond doorgebracht moest worden. Dat leverde soms mooie huwelijken op, maar ook relaties waarbij de onderlinge frustraties al snel hoog opliepen.

In vier rondes met steeds verschillende spelregels gingen de duo’s de strijd aan met elkaar. Aan het einde de avond bleken Boris en Rob v. Slooten  samen met Roland en Tom met 3,5 uit 4 de sterkste duo’s. De verzorging van de inwendige mens door de speeltuinvereniging was uiteraard weer dik in orde.

Een korte foto-impressie:

2 jan. Wijnwedstrijd

Maandag 26 december is het Tweede kerstdag, dan zijn we dicht. Daarmee zit het schaakjaar 2022 voor EsPion er dus inmiddels op. Het jaar begon door een corona-lockdown nog wat voorzichtig via Lichess maar gelukkig kon er eind januari weer gespeeld worden in de Gaaspstraat. Een paar weken later vervielen zowat alle beperkende corona-maatregelen, waaronder de QR-check.

Er kon bijna een heel jaar  ouderwets gespeeld worden. Zo werd het derde team kampioen, Constantijn legde beslag op het clubkampioenschap, Meindert en Raymond Dernier deelden de zomertitel en Dick kroonde zich tot de beste snelschaker.

2023 trappen we af met de wijnwedstrijd. Alle regels gaan overboord en we strijden voor de mooie flessen wijn. Uiteraard brengen we ook een toast uit op het nieuwe jaar!


Wijnwedstrijd
Maandag 2 januari 2023
Aanvang 20u

Vanaf maandag 9 januari is er weer wekelijks een speelronde van de interne competitie.

In de kelder

KNSB op zaterdag: 17 december 2022: Zwart op Wit 1 – EsPion 1

In de kelder van spelletjes café 2 Klaveren ( bij oud-Es80-ers zeer bekend) begon de wedstrijd om 13.00 uur met de mededeling dat de tegenstander van uw verslaggever ziek was en dat er geen reserve kwam. (0-1).

De strijd aan de andere borden ontspon zich snel met een aangenomen dame gambiet op bord 1 bij Constantijn (wit): zijn tegenstanders poging om de gambietpion te dekken met b5 leidde al snel tot een zwakke zwarte damevleugel. Op bord 2 Vincent (zwart) met een Scandinaviër, er ontstond een witte geïsoleerde centrumpion. Die kun je pakken met zwart, maar het ziet er giftig uit. Op 3 begon Dick met zijn klassieke Engels een gedegen stelling te bouwen. Op 4 begon Henk (niet verassend) scherp met zwart aan de opening, maar kwam heel moeilijk te staan.

Op 5 had Johan (wit) na een b4 opening een mooi centrum in handen waarna zijn tegenstander tijdelijk een pion won. Johan kreeg de gelegenheid de zwarte stelling onder de voet te lopen, daarbij kon hij zijn tegenstanders dame bijna insluiten. Op 6 begon Pieter(zwart) met de Najdorf een degelijke defensie op te bouwen. Op 7 had Frank (wit) na de opening mooi loperspel maar door de penning van zijn paard op f3 dreigden er complicaties.

Na 2 uur spelen stond Constantijn gewonnen, Vincent een pion voor ( de pion was niet zo giftig), Dick heel goed, Henk leek de moeilijkheden overwonnen te hebben, Johan was bezig zijn tegenstander te slopen, Pieter stond een kwaliteit achter tegen loper+pion, Frank stond zeer goed, had de complicaties overwonnen en een veel beter eindspel over gehouden.

Uiteindelijk weet Constantijn de pluspion op de damevleugel in winst om te zetten; Vincent krijgt een aanval op de damevleugel tegen de lange witte rokade en er volgt een mataanval; Henk moet door een mindere pionnenstructuur in het eindspel toch de vlag strijken. Dick wint door de ijzersterke loper op b2 in een koningsaanval met een mooie combinatie(1-4). Frank wint door bij een aanval op de achterste lijn een stuk te winnen, kwestie van techniek, dat lukt: (1-5)

De laatste 2 potten (Johan en Pieter) kostten nog veel tijd. Pieter had het heel lang volgehouden met de kwal achter, maar de toren bleek toch te sterk: (2-5). Johan had in een woud van varianten ergens de winst gemist en zijn tegenstander beet zich vast in een venijnige verdediging: wat voor een punt had kunnen doorgaan werd een half punt: (2,5-5,5).


Prima uitslag!

Ric

28e 1.c4 KB toernooi prooi voor Dimitri Reinderman

Op zondag 20 november organiseerde EsPion voor de 28e keer het Kees Besselink toernooi. Uiteraard was de openingszet 1.c4 weer verplicht.  De 45 deelnemers werden verdeeld over twee groepen en gingen in zeven rondes rapid de strijd met elkaar aan.


Ratingfavoriet Dimitri Reinderman maakte de verwachtingen volledig waar. Hij won zijn eerste zes partijen om zich via een remise in de slotronde te verzekeren van de toernooiwinst. Rembrandt Bruil werd tweede, Aran Köhler en Manuel Bosboom deelden de derde plek.

In de B-groep stond er geen maat op Levente Vervoort. Hij won al zijn zeven partijen overtuigend. Daarachter vond een felle strijd plaats om de overige enveloppen. EsPionezen Raymond Dernier (tweede) en Pieter Kok (derde) legden hier beslag op.


Meer foto’s, de gedetailleerde uitslagen en de eindstanden vind je hier.

Toernooiwinnaar Dimitri Reinderman neemt het op tegen Manuel Bosboom

Henk hervindt zijn krachten!

Ons vlaggenschip in de SGA-competitie is het seizoen niet goed begonnen. Een paar weken geleden ging het met 6½-1½ hard onderuit bij VAS 2 en gisteravond ging het met dezelfde cijfers mis tegen Amsterdam West 2. Lichtpunt was de overwinning van Henk tegen Jasper Dekker. Hij overbrugde daarmee 192 ratingpunten, de eerste serieuze notering dit seizoen in de strijd om de Kooij-kubus. Goed was het volgens Henk zelf niet, maar winnen deed hij wel van een sterke tegenstander. Vel zelf uw oordeel aan de hand van de zetten:

Constantijn was op het kopbord nog verantwoordelijk voor het halfje:


De volgende wedstrijd voor EsPion 1 is wederom tegen een team van Amsterdam West. Het vierde team, wat in de eerste speelronde West 2 versloeg, is op 15 december gastheer.

20 nov. Kees Besselink 1.c4 toernooi

Op zondag 20 november is het weer tijd voor het Kees Besselink toernooi. Zeven rondes rapid, met traditiegetrouw 1. c4 als verplichte beginzet. Net als vorig jaar spelen we op onze eigen locatie, het gebouw van de Buurt- en speeltuinvereniging Amsterdam Zuid aan de Gaaspstraat.

Er zijn twee groepen: A voor spelers met een rating vanaf 1600 en B tot 1700. Voor de top 3 van elke groep liggen mooie geldprijzen klaar.

Meer informatie en aanmelden kan via deze pagina: Klik!


SGA-bekers gaan weer van start

De Bekercompetities van de SGA gaan weer van start! Vorig seizoen ging zowel het bronzen als het zilveren team in de halve finale uiterst nipt onderuit in huize Lydia tegen Caïssa. Lees hier nog eens na hoe dat ging. Dit seizoen liggen er weer nieuwe kansen:

Van de 17 deelnemers aan de zilveren bekercompetitie (< 1900) heeft EsPion het niet getroffen bij de loting. Op 27 oktober speelt het team een uitwedstrijd in Diemen tegen Oosten-Toren om te bepalen wie er doorgaat naar de laatste 16.

Voor brons (< 1600) is de route naar succes een stuk korter. Ons team mag de eerste ronde overslaan en stroomt pas in bij de kwartfinales.  VAS is de eerste horde die genomen moet worden. Deze confrontatie zal op een nader te bepalen moment plaats vinden in eigen huis.

Keldergevecht: nrs. 54 en 55 kruisen de degens

Na drie speelronden werden Jos Kraay en ondergetekende aan elkaar gekoppeld. De nummers 55 en 54 van de rankinglijst. Geheel naar verwachting want beide met een nul achter hun naam, geklemd tussen Martha (53) en hekkensluiter Rob Ansink. Kunnen die daar onder in de kelder wel schaken zult u zich afvragen?

Nou, ik kan u melden dat nummer 54 zich dat tijdens de partij ook heeft afgevraagd. Maar kan het ondanks dat toch ook nog spannend zijn? Razend spannend. Jos is een killer en ik heb tenslotte de Kooijkubus gewonnen, spektakel dus. Met als kanttekening dat we overeenkomstig onze plaats in de kelder af en toe een foutje maakten.

Achteraf vertelde ik Jos dat ik al lange tijd niet zo veel had nagedacht. Ontmoedigend om naderhand via de computer te worden aangewezen als de speler met de slechtste zetten. Aan de andere kant, tegen al mijn keldergenoten: geeft niet op, maak het gecompliceerd en wie weet, wie weet…

Verhaal van de partij in een notendop: de zwartspeler (ikzelf) loopt vanaf zet 12 tot aan zet 41 achter de feiten aan en heeft heel veel mazzel om na één foutje van de witspeler (Jos) toch nog aan het langste eind te trekken:


En wat vul ik in als uitslag…  1-0! Was dat uit schaamte?

Robert

De materiaaldag

Het is zaterdagmiddag en het regent al een hele tijd. Met nog wat clubleden nemen wij vandaag een al te lang uitgesteld karwei ter hand. Eerst moeten we nog even tussen de feestende kinderen door. Vandaag is het materiaaldag! We gaan boven zitten. Dit kun je niet elke maand doen.

Er moet ontzettend veel uitgezocht worden. Honderden stukken gaan door de hand. Alle zakjes en dozen moeten leeggekieperd en uitgezocht worden. Wat hoort bij elkaar en welke stukken zijn nog goed genoeg om gebruikt te worden. Ook moeten er sets worden samengesteld want wat heb je aan incomplete spellen. Zo lagen er op een gegeven moment tafels vol met gesorteerde stukken. 

Stukken met en zonder viltige bodem, zwarte en witte, houten en kunststoffen, beschadigde en nog goede stukken. Er ontstond een paardenmarkt en er was een datingbureau voor koningsparen.

Het was een secuur werkje waarbij je steeds moet blijven opletten: Ongeveer zoals bij Calvé de pinda’s gekeurd werden voor wie zich dat nog herinnnert: ‘Okay!’ Gelukkig had de club voor voldoende koffie gezorgd. Ook de opbergkratjes die nog in een magazijn lagen werden doorgenomen en zo kon er ook nog heel wat weggegooid worden. Een vuilniszak vol.

Het resutaat komt nog ter sprake op de club evenals de natuurlijk bijbehorende oproep om verantwoord met het materiaal om te gaan. Maar ik verklap al vast dat er apart materiaal is voor bondswedstrijden en 34 groene zakjes voor de interne competitie. Daarnaast is er nog reservemateriaal. Zo’n tien witte zakjes komen niet in de kast maar zijn er voor speciale gelegenheden zoals buitenschaak of misschien het Besselink toernooi.

Op het eind van de middag riepen we nog 1 keer het motto van vandaag: “het materiaal is van ons allemaal!”

Frans Kerkhoff

Rudolf, Ric, Robert en fotograaf Frans brengen het materiaal op orde

EsPion 2 – VAS 5: Narrow escape

De eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen. En voor mij weer de eerste wedstrijd sinds een hele tijd. Ik zag dan ook wel wat nieuwe gezichten om me heen. En in plaats van bord 1 of 2 had ik nu mogen kiezen tussen bord 7 en 8.

We speelden tegen de jongetjes van VAS, dat was niet nieuw. Daar heb ik in het verleden al wel een paar keer over geschreven. Maar het bleek dat dat nu flinke tienerknapen geworden waren of misschien is het ook wel een hele nieuwe lichting uit de stap-voor-stap leerschool van de bond. Gelukkig waren ze compleet. Dat was niet altijd vanzelfsprekend bij uitwedstrijden van VAS-teams.

Goed hoe verliep de match? Het spijt mij dat ik bij mezelf moet beginnen. Al om 21.15 deed ik in een licht voordelige stand de volgende hilarische zet:


Schaak op de koning om de rokade te verhinderen, maar kijk goed: er staat een wit paard achter de witte dame dus stuk kwijt. Dat kwam ik niet meer te boven. 0-1.

Na het opruimen van de spullen kwam ik weer op weg naar het bovenzaaltje Johan tegen die met zijn tegenstander gebroederlijk keuvelend de trap afkwam. Dat kon wel eens remise zijn. En ja hoor, behalve wedstrijdleider en teamcaptain deed hij vanavond ook het barbeheer, dus dat kwam vast wel goed uit. 21.30: Stand 0,5 – 1,5.

Nu brak er een dik uur aan van een aantal spannende, min of meer gelijkopgaande, partijen. Bij Pieter Pelleboer viel de ruime bedenktijd op die beiden investeerden in hun stelling. Onze voorzitter probeerde de jongste deelnemer in problemen te brengen met een doorbrekende centrumpion. Goed dat er geen publiekstribune staat want daar had hij vast niet de sympathie gekregen.

Mart en Peter Urbanus hadden het echt wel moeilijk met ook materiële achterstand. Léon, onze nieuwe man, deed het uitstekend. Tempo’s geneutraliseerd en een volstrekt gelijk ogend eindspel met beiden een toren en stuk en drie pionnen aaneen. En dan Tim. Tim verzorgt zijn positie zoals een vogel een nestje bouwt: met 100 kleine beweginkjes wordt elk veertje op zijn plaats gezet. Dat zou nog wel even duren. Om 22.40 is het plots afgelopen bij Léon. Hij kijkt zijn tegenstander verontschuldigend aan dat hij hem bijna per ongeluk mat heeft gezet door een pion naar voren te schuiven: Stand 1,5 – 1,5.

Inmiddels is het bij Peter erg moeilijk. Hij kan haast geen zet doen zonder dat hij zijn verdediging verzwakt. Zijn tegenstander is de broer van die van mij. Ik hoorde ze al een uur geleden praten over hoe laat ze naar huis gaan enzo. Peter geeft op maar Mart houdt zijn eindspel van koning en 2 pionnen tegen paard, koning en pion knap remise. Graag gaf ik hier een diagram bij maar Marts partijen blijken voor niemand reconstrueerbaar. Stand 2-3.

Ric en zijn jonge tegenstander hadden allebei een pion op de 7e rij gebracht. Maar een tegenvaller: het werd geen remise. Ik heb even gemist waarom. Stand 2-4.

Maar dan wint Tim, dat had ik remise verwacht. Een soort implosie in de stelling van zijn tegenstander:

Er kon ook haast niks meer verbeterd worden of verplaatst. Was de toren op de onderste rij zo belangrijk? Stand 3-4.

We hebben nog te goed de eindfase van Pieter: 5 minuten tegen een halve minuut. Gelijk materiaal:

En hier speelde Pieter geen Dd2 wat hem ook de winst opgeleverd had, maar toren x loper plus verdere ruil. Na nog wat zetten volgt Da8 schaak en daarna Dxa7. De dame van de Vas-speler staat dan op c7 en Pieter weet de zwarte loper te ondermijnen met zijn witte loper. Dat, plus de tijd, was beslissend: 4-4.

Voor de poorten van de hel, narrow escape etc. Dat zeker!

Frans Kerkhoff

26 september competitiestart

September trapten we traditioneel af met twee avonden snelschaken en onze algemene ledenvergadering. Op maandag 26 september om 20u gaan we dan écht van start met het nieuwe seizoen.

We spelen de interne competitie net als afgelopen jaar in één grote groep. Door de Zwitserse indeling tref je al snel tegenstanders van gelijkwaardig niveau. Nieuw zijn drie aparte ratingcategorieën voor de verdeling van het eremetaal. Het speeltempo blijft onveranderd, 90 minuten per persoon en bij elke zet komen er 15 seconden bij.

Wil je meespelen meld je dan aan bij de intern wedstrijdleider. Dan kan via intern@espion.nl (tot 18), via 06-18713822 (tot 20u) of op de club zelf (tot 20u). Heb je de afspraak gemaakt dat je er altijd bent maar lukt dat een keer niet? Vergeet je dan niet af te melden.

Inmiddels is ook het speelschema van de SGA-competitie gepubliceerd. We spelen aankomend seizoen mee met drie achttallen en een viertal.
EsPion 1 speelt in de 1e klasse B
EsPion 2 speelt in de 3e klasse A
EsPion 3 speelt in de 3e klasse B
EsPion 4 speelt in de Viertallencompetitie

Het tweede team heeft de eer om op  maandag 10 oktober thuis tegen VAS 5 het spits af te bijten. Dat is twee dagen nadat het KNSB-team voor het eerst in actie komt, spelend in de 5e klasse F, mag het in het Bilderdijkpark aantreden tegen Amsterdam West 3.

Een middag in het Amstelpark

Het was alweer drie jaar geleden, maar op de eerste zondag van september was het er weer: het zomerfeest in het Amstelpark. Er zijn dan allerlei activiteiten, van dansworkshops tot kunstexposities. Wij werden benaderd voor deelname als schakers en net als toen bleken een aantal leden bereid er een gezellige schaakmiddag van te maken.

Logistiek is het lastigste aan zo’n middag het transporteren van het benodigde schaakmateriaal. Gelukkig bood Peter Urbanus hiervoor hulp aan met zijn handige fietstassen en Johan was aanwezig om “toezicht te houden en commentaar te geven”. Daarmee was dit karweitje snel geklaard.


Bij aankomst op onze prominente plek bij de vijver dienden de belangstellenden zich al aan voordat alle borden goed en wel klaar stonden. Er werd geschaakt in de schaduw en in de zon. Tegen tegenstanders jong en oud en van ieder continent. Al snel moest ik het eerste halve punt cadeau doen tegen een broekie uit Oekrainë en de middag was nog maar net begonnen.

Ondertussen druppelden er nog meer leden van EsPion binnen. Pieter Kok nam het op tegen soms bijna 80 jaar jongere opponenten en Dick had speciaal vrijgenomen van zijn zondagse werkzaamheden om een paar parkgangers goed van het bord af te rossen. Ook Daniël en Peter Stolp hadden tijd voor een paar parkpotjes, hoewel die laatste met diens vrouw aan de zijlijn bleef.

Het kan ook zijn dat enkele clubleden mij ontgaan zijn, want even later was ikzelf volledig ondergedompeld in een driedelige match tegen een kundige schaakveteraan. Voor ik tijd had om adem te halen werd ik al uitgedaagd door twee broers van een gezin uit Brazilië. Acht en zes jaar waren ze maar toch al veel sterker dan hun vader, zo werd mij door hen met ondeugende grijnzen verzekerd. Het was een patroon op deze middag. Zo vertelde een man van middelbare leeftijd aan zijn tegenstander hoe hij van zijn elfjarige zoon geleerd had dat “alles om het centrum gaat”. Jong leert van oud maar andersom kan blijkbaar ook.


Rond vijven toverde Dick een zak borrelnootjes te voorschijn en werd tevreden teruggekeken op een geslaagde middag. Als de middag een schaakpartij was, dan was de opening goed, het middenspel enerverend en het eindspel vrolijk. Hopelijk volgend jaar september weer.

Constantijn

September

Na negen weken zit de Zomercompetitie er op. Raymond Dernier had op de slotavond de beste papieren voor de titel maar kwam kwam in de laatste twee rondes niet verder dan een half punt. De achtervolgers roken hun kans maar alleen Meindert lukte het om nog langszij te komen. Hiermee zijn er dit jaar dus twee zomerkampioenen; Raymond en Meindert, proficiat!

Het nieuwe seizoen starten we traditiegetrouw met twee avonden snelschaken. Op maandag 5 september zijn de voorrondes, Een Zwitsers toernooi over 10 rondes. Het speeltempo is 5 minuten per persoon zonder toegevoegde tijd per zet. Op 12 september volgen de finales in groepen van ongeveer 8 spelers. Beide avonden beginnen om 20u.

Online warm draaien voor het snelschaken kan op donderdag 1 september vanaf 20.30 in de EsPion Arena op Lichess.

Op 19 september is het tijd voor de jaarlijkse algemene ledenvergadering. De uitnodiging is te vinden in de Heintje Davids van onze vereniging, het Blad zonder Naam: Aanvang 20.15.

Vanaf 26 september is er elke maandag weer een speelronde van de interne competitie.

Kunterbunter

Het is gedaan, zouden onze zuiderburen zeggen. Enkel de staart moet er in ronde 9 nog af. Dank aan iedereen die meegelezen en meegeleefd heeft.

Bodenmais staat synoniem voor glucksmomente, als ik de boodschap op veel souvenirs mag geloven. Het is een kreet met een hoog evangelisch gehalte, maar het klopt wat mij betreft wel. Hoewel er schaaktechnisch de nodige kommer en kwel was te verstouwen, plezier hebben we volop gehad. Daarom hebben we besloten om bij de receptie voor volgend jaar alvast drie appartementen te reserveren. De inschrijving start direct bij het verschijnen van dit blog.

Morgen laten we dit wintersportdorp achter ons. Het afficheert zich ook met glaskunst van de firma Joska. Kunterbunter noemen ze het zelf. Dat betekent zoveel als kakelbont, rijkgeschakeerd, kriskras, ordeloos. Het zou ook zomaar de omschrijving kunnen zijn van onze avonturen op de 64 velden, maar hier betreft het prijzige kunst. De objecten zijn soms mooi van lelijkheid. Oordeel zelf.

 
Sommige tuinen staan vol met deze kleurige glazen beesten. Bij het volgende object, een vogeldrinkschaal, slaat bij mij de twijfel toe. Mooi of afschuwelijk?

Of dit toernooi ons inzichten opgeleverd heeft? Ach, jullie kennen intussen het povere gehalte van onze analyses. Bescheidenheid past. Misschien is dat wel de les. En wat me bijblijft is dat schaken voor senioren een vermoeiende bezigheid is die ons toch nooit zal vermoeien.

Er is gisteren een hoop gepuzzel aan voorafgegaan, maar Roland rekent me voor dat een ratingprijs voor ons nog steeds tot de mogelijkheden behoort als we winnen. Veel prijzen zijn in natura, dus kijk niet gek op als we op maandag 15 augustus met een half varken aan komen zetten op de club.

De partijen van vandaag: Roland zijn partij was het langst gaande. Dat kwam uit, want we waren sowieso van plan de prijsuitreiking mee te maken, al was het maar uit respect voor deelnemers en organisatie. Hij moest helaas akkoord gaan met remise, dus geen ratingprijs voor hem.

Die kwam tot mijn verbazing bij de enige andere Hollander van het toernooi terecht. Ik schaam mij daar wel een beetje voor, want al na vijfentwintig minuten spelen had ik de partij moeten beslissen met een simpel mat in drie. Totaal gemist. Maar uiteindelijk bezweek mijn tegenstander gelukkig onder een drie uur durende druk. Niet erg efficiënt, maar zo kreeg ik wel waar voor mijn (inschrijf)geld. Het halve varken heb ik maar ingewisseld voor een briefje van 20.

Wiedersehn und tjuss!

Henk Enserink



De avonturen van Henk en Roland in Bodenmais:
1. Het verschrikkelijke juichen van Alexandra Popp
2. Risicomijdend
3. Boodschappen
4. Veelbelovend
5. Meisjes met rode haren
6. Geen kant op
7. Giftig
8. Scènes uit een huwelijk
9. Schijterig
10. Hemd
11. Kunterbunter

Hemd

Over nevel wordt in de literatuur meestal pas gesproken als ze aan het optrekken is. Daarom wil ik met nadruk melden dat ze vannacht in volle hevigheid is neergedaald boven ons appartement.

Beiden verwonderen we ons graag over dit soort taalkundige eigenaardigheden. Zo kunnen ergens nadelen aan kleven, maar voordelen blijven nooit ergens aan plakken. Dat ook ons schaaktechnisch analytisch vermogen beneveld is werd gisteren vanzelfsprekend pas na de partij opgemerkt

Roland accepteerde remise in een stand die werd gewaardeerd met een +5 score. De winstvoering was lastig, zeker met de weinige tijd die hij nog had. Een oefening in nederigheid: stel je klok in op 4.37 en kijk of je het er beter van afbrengt. En bedenk dat jij al weet dat er een winst in zit.

Henk zijn waarneming ging echt aan alle kanten mank. Hij bood remise aan in een stand die gewaardeerd werd met +8! Daar won vrijwel elke zet van wit. Maar de handen werden
geschud, de klok werd stilgezet.

Daarom geen diagrammen meer in dit blog. Te gênant. Jullie zullen het moeten doen met leuterpraat. Zo heeft Roland gisteren tijdens het dorpsfeest een mooi overhemd gekocht, een bruine met ruitjes. De omvang van de doorsnee Beierse man maakt dat Roland het ditmaal met een M af kan. Mochten we morgen op de slotdag tegen elkaar ingedeeld worden, dan hebben we afgesproken dat ik hetzelfde hemd toevoeg aan mijn garderobe, we beiden in dat tenue verschijnen en na veel vuurwerk de pot in remise laten eindigen.

Nauwelijks schakers gezien op dat feest, terwijl we er al heel wat kennen. Uit het weinige dat we van hen weten construeren we een heel leven voor hen, gratis en voor niks. De man die vele tanden mist maar niet aarzelt om breed te lachen, dichten wij een groot zelfvertrouwen toe. De vrouw die tijdens de wandeling een overvolle rugzak meesjouwt lijkt ons alleen daarom al geen leuk persoon.

Dan is er de man die achter het bord voortdurend zijn hoofd in- en uittrekt, door mij de kikker genoemd. En er is een man die erg joviaal tegen ons doet, maar alleen als het hem uitkomt. Ook daar vinden wij wat van. Maar soms blijkt de waarheid een heel andere te zijn. En dan staan we met onze goedkope psychologische analyses mooi in ons hemd. Beiden. In hetzelfde.

Van de partijen van vandaag meld ik hier enkel de uitslagen: twee dik verdiende nullen. Ja, we zakken weg. Daarom vanmiddag wat hoogte gezocht op het Baumwipfelpfad in Neu
Schonau. Daar belandden we gelukkig weer in een opwaartse spiraal.

Henk Enserink




De avonturen van Henk en Roland in Bodenmais:
1. Het verschrikkelijke juichen van Alexandra Popp
2. Risicomijdend
3. Boodschappen
4. Veelbelovend
5. Meisjes met rode haren
6. Geen kant op
7. Giftig
8. Scènes uit een huwelijk
9. Schijterig
10. Hemd

11. Kunterbunter

Schijterig

Woensdagavond was er in het Pfarrzentrum een snelschaaktoernooi. Jonge kinderen verpletterden er oude mannen. Vreugdeloos, maar hun techniek was een genot om aan te zien. Wij waren daar als toeschouwer aanwezig, maar eigenlijk gold dat ook voor veel deelnemende ouderen.

De ELO-curves van de spelers in de seniorencup zijn alleen bemoedigend als je ze op zijn kop houdt. Het is geloof ik niet zo dat wij in rap tempo slechter worden, maar de kracht van de aanstormende jeugd is overweldigend. We hebben aan het eind van de avond de organisatie deemoedig aangeboden om te helpen bloedspetters van de muur te verwijderen.

Ja, we kennen onze plek. Daarom hebben we schijterig voor de senioren-cup gekozen. Want onze hoogtestage in Bodenmais is toch voornamelijk bedoeld om ratingpunten te sprokkelen. Tot nu toe is de balans positief, Roland heeft zelfs een reële mogelijkheid zich –verrassend- alsnog voor het eerste te plaatsen. Maar wat is dat met ons, dat rating gerichte? Roland sprak jaren geleden de ontnuchterende woorden tegen mij: ‘wat maakt het uit Henk of je straks met 1900 of met 1700 in je kist ligt?’ (NB: de 1600 waarin wij beiden nu zijn beland lag nog buiten onze verstaanshorizon).

Het is overigens een wijsheid die Roland zelf allerminst leeft, zoveel wordt mij deze week wel duidelijk. In mijn beroepsgroep, die van de theologen, is dat een bekend verschijnsel. Dominees wijzen helder de weg, maar raken zelf verstrikt in ondoordringbaar struikgewas dat ze moeten kappen om een begaanbaar pad voor anderen te maken.

Terug naar het schaken, naar onze partijen van vandaag: Roland gaf in een vijf uur durend gevecht een kwaliteit weg maar won toch nog bijna. We zijn nu twee uur verder en met regelmaat ontsnapt hem de kreet: ‘de witte velden, jongen denk toch aan de witte velden.’ ‘Ben je niet blij dat je hem alsnog aan de rand van de afgrond hebt weten te brengen?’ vraag ik, terwijl ik het antwoord eigen al weet. De witte velden, ook vannacht wordt hij waarschijnlijk schreeuwend wakker met het donkere besef dat hij daar alert op had moeten zijn.

Ik trof de man waarvan gezegd wordt dat het een goede schaker is maar dat hij vooral speelt om niet te verliezen. Ik koos daarom een scherpe opening, die ik nog niet eerder speelde:


Vier uur lang namen we elkaar de maat, ik speelde vol op de aanval (f4, g4, g5), had allerlei dreigingen die hij steeds net wist te pareren. Uiteindelijk koste mijn drang naar voren me een volle loper. Voor het eerst begon ik te twijfelen aan een goed resultaat. Maar toen kort daarna zwart eenmalig de kans op de winst mistte, veerde ik weer op. Won een bauer en kreeg daardoor twee verbonden vrijpionnen in het centrum. Ook loerde ik nog steeds naar het matveld op h7. Tijd voor een tactisch remiseaanbod. Hij lachte me vierkant uit, althans dat dacht ik. Maar na twee minuten accepteerde hij het bod toch, met daarbij de toelichting: ‘Deine angriff war sehr stark’. Hij was er blijkbaar nog steeds beducht voor.

Vanavond feest in het dorp. Ik hoop dat we morgen fris aan de start verschijnen.

Henk Enserink



De avonturen van Henk en Roland in Bodenmais:
1. Het verschrikkelijke juichen van Alexandra Popp
2. Risicomijdend
3. Boodschappen
4. Veelbelovend
5. Meisjes met rode haren
6. Geen kant op
7. Giftig
8. Scènes uit een huwelijk
9. Schijterig
10. Hemd
11. Kunterbunter

Scènes uit een huwelijk

We voeren nu zeven dagen lang een gezamenlijke huishouding, Roland en ik. Daarover ga ik uit privacyoverwegingen geen details prijsgeven. Nou vooruit, een kleine scene dan. Vanochtend, ik heb gedoucht, we hebben ontbeten. Nog snel stuur ik, haartjes nat, voor we naar de speelzaal gaan het dagelijkse blog naar de grote Johan. ‘Als mijn vrouw jouw vrouw zou zijn’ zegt Roland aarzelend, ‘dan zou ze nu aan je haar gaan plukken, een beetje volume erin brengen.’

Ik schiet in de lach. Dat is namelijk precies wat mijn vrouw ook doet.

Roland heeft een verse korte broek aangetrokken. ‘Dit is mijn oogstbroek’ zegt hij, ‘hierin ga ik punten pakken.’ Ik volg zijn voorbeeld, althans wat betreft het dragen van een schone
korte broek. ‘Bij moet er denk ik eerst nog gebloeid worden voordat er geoogst kan worden’ veronderstel ik. Afijn, op deze manier ouwehoeren we ons de dag door.

Bij mij staat een Zwitser op het menu. De Franse taal is niet erg aardig voor deze nationaliteit, weet de voormalig leraar Frans te melden. ‘Tu bois en Suisse?’ wordt iemand toegevoegd die alleen voor zichzelf wat inschenkt dan wel bestelt, licht Roland toe. Vrij vertaald: jij drinkt zeker in Zwitserland? Voorafgaand aan de partij vraag ik de Zwitser of hij deze uitdrukking ook in zijn taal kent en welke nationaliteit zij graag op de hak nemen, zoals wij ooit massaal met de Belgen deden.

Hij begrijpt me niet goed. Maar voordat ik een nieuwe poging kan doen klinkt het onverbiddelijke signaal van 9.30 uur. Het is dan een seconde of twintig muisstil, dan wordt er een knikje gegeven door de wedstrijdleider en gaat het spel op de wagen. Net alsof er beleefd gelegenheid gegeven wordt voor een kort gebed.

Ik vermoed dat de Zwitser daar geen gebruik van heeft gemaakt. In de analyse vindt hij dat op de derde zet de partij al verloren is voor hem. Hij overlaadt mij met complimenten, kortom een aardige man. Ik neem ze blij in ontvangst, maar er klinkt sinds gisteren ook een waarschuwend stemmetje. En ja hoor, thuis laat Stockfish zien dat wit nog heel lang spel had. Pas op zet 18 (zie diagram) maakt hij de beslissende fout als hij e3-e4 speelt. Aan jullie de schone taak om het in een paar zetten af te maken. Twee motieven helpen je op weg.

Wat betreft Roland, ik ga hem adviseren om morgen een dubbele oogstbroek aan te trekken. Hij bleef vandaag namelijk steken op een halfje. Ik zou denken, een halfje tegen een sterke speler, daar kan je mee thuiskomen. Maar Roland is ontevreden over zijn spel. Als later Stockfish laat zien dat zijn tegenstander zelfs duidelijk beter heeft gestaan en dat hij dus blij mag zijn met dat halfje, dan houd ik mijn mond. Je moet niet elke bal inkoppen. Ook in huwelijk is dat belangrijk.

Grappig is dat ik het morgen mag opnemen tegen deze Peter Thurauf. De man die nog drie dagen heeft om een aanvaardbare oogst binnen te halen treft zelf een 2000 speler. Als ik een muggenzifter ben zou ik hier melden dat de eigenlijke rating 1993 is, maar ik gun Roland wel een sterk verhaal. In een huwelijk moet je elkaar namelijk iets gunnen, ook als het een tiendaags huwelijk is.

Henk Enserink


De avonturen van Henk en Roland in Bodenmais:
1. Het verschrikkelijke juichen van Alexandra Popp
2. Risicomijdend
3. Boodschappen
4. Veelbelovend
5. Meisjes met rode haren
6. Geen kant op
7. Giftig
8. Scènes uit een huwelijk
9. Schijterig
10. Hemd
11. Kunterbunter