Categoriearchief: Berichten

Puzzel van Henk (2)

De partij Enserink – Visschedijk in ronde 7 van mijn Tata Tienkamp. Wit heeft zojuist 19. Tbe1 gespeeld.De pion op a2 kan niet genomen worden door zwart. Helaas, ik was weer eens teveel bezig met aanvallende plannen en kreeg  (natuurlijk) 19….Lh4 om mijn oren:

Ik sta al een pion achter en nu dreigt ook nog een kwaliteit verloren te gaan. De vraag is wederom: hoe redt wit zich hier?

Henk Enserink

Puzzel van Henk

Onze eigen Henk Enserink speelt momenteel de tienkamp in Wijk aan Zee. Afgelopen zaterdag speelde hij met wit tegen Henk van Lingen. Dit is de stand na de 21e zet van zwart, …Pe3.

Wat moet wit doen?
A. Ingaan op het paardoffer?
B. Kwaliteitsverlies voor lief nemen?
C. Een goede verdediging vinden?

Tata

Op het Hoogoventoernooi ging alle aandacht uit naar Judith Polgar en haar zusters Sofia en Sonja, maar vooral en heel prominent aanwezig was hun vader Laslo. Vrouwenschaak was aardig en leuk dat ze meededen, maar volstrekt oninteressant.

Laslo Polgar was psycholoog en eigenwijs. Hij had drie dochters, die tot het huishouden later waren bestemd, zoals de gangbare opvatting toendertijd was. De vrouwen die op de straten in Amsterdam demonstreerden voor gelijke rechten hadden nog een lange weg te gaan.

Laslo vond dat genieën niet bestaan, maar worden gevormd en om dat te bewijzen trainde hij zijn drie dochter met schaaklessen, keihard en zonder ophouden. Zijn vrouw was lerares en moest hem daarin ondersteunen en haar baan opgeven.

Ik heb het uit zijn eigen mond gehoord, toen hij in Wijk aan Zee een lezing hield over zijn werk en trainingsmethode. Iedereen kan schaakkampioen worden. Niet te geloven. We zagen jaar in jaar uit de Russen winnen en wisten ook dat de schaakacademie in Moscou grote schakers opleverde. Onze eigen Giri is helemaal uit Nepal met zijn ouders naar Moscou gevlogen om daar naar de schaakacademie te gaan en wereldberoemd te worden.

De dertienjarige Judith Polgar hield ook een simultaan in het Max Euwecentrum. Heel Amsterdam liep uit voor haar. Als schaakjournalist voor radio AFM vroeg ik Laslo of ik zijn dochter een paar vragen mocht stellen, dat mocht niet. Ik zei dat wij geen geld hadden, toen mocht ik met tegenzin een vraag stellen. Geniet je van al die aandacht? ”Een beetje” zei Judith.

Jos Kraay

Paarden krijgen vleugels

Voor onze laatste tegenstander in klasse 3B (er zijn maar vier deelnemende teams, dus wordt er een dubbele competitie gespeeld) moesten we naar Amstelveen. Een prachtige locatie. Doet een beetje denken aan Torendael, maar dan nog veel ruimer. En met gratis verse koffie (of thee) uit de automaat! Alfred kon niet, in zijn plaats werd frère Jan ingezet.

Vooraf snapte ik niet zo goed hoe andere teams erin slagen live op WhatsApp verslag te doen van hun wedstrijden. Je telefoon moet tijdens de partij toch uitstaan en steeds naar buiten lopen en je telefoon aan- en uitzetten kost toch onverantwoord veel tijd. Maar dat bleek in de praktijk erg mee te vallen: om 9:50 was ik (bord 5) de eerste verliezaar. Ik kon dus al snel melden dat Ron (2) en (misschien) Jos (7) op winst stonden en de rest in evenwicht.

Maar een kwartiertje later geeft Jan (6) zijn dame voor een toren en dus op: 2-0. En om half elf staat het zelfs 3-0: Jos geeft geen mat in twee maar verliest.

Hans (8) biedt remise aan: geaccepteerd. Om elf uur staat het 5-1: Captain Frank (3) heeft wat over het hoofd gezien en verliest dus ook maar Eugen (4) maakte een plusremise.
Tien minuten later bekroont Ron een prachtige aanval met mat! De partij vind je hieronder.
Kopman Harrie heeft een pion minder en verliest de pionnenrace: 6-2.

Daarmee wordt niet het derde team van EsPion, maar het tweede team van de gevleugelde paarden koploper. Gelegenheid tot condoleren revanche is er op 17 april in de Gaaspstraat.

Natuurlijk hoef je mij niet op mijn woord te geloven. Voor een andere kijk op deze wedstrijd (met foto’s) ga je naar de website van de tegenstander.



Wijnwedstrijd 2023

Na twee corona-jaren was het gisteravond eindelijk weer zo ver. De traditionele wijnwedstrijd. Aan het begin van de avond koppelde datingbureau Dekker & Wieringa alle EsPionezen aan een partner waarmee de rest van de avond doorgebracht moest worden. Dat leverde soms mooie huwelijken op, maar ook relaties waarbij de onderlinge frustraties al snel hoog opliepen.

In vier rondes met steeds verschillende spelregels gingen de duo’s de strijd aan met elkaar. Aan het einde de avond bleken Boris en Rob v. Slooten  samen met Roland en Tom met 3,5 uit 4 de sterkste duo’s. De verzorging van de inwendige mens door de speeltuinvereniging was uiteraard weer dik in orde.

Een korte foto-impressie:

Gezichtsbedrog

Dingen zijn niet altijd zo mooi als ze er van buiten uitzien. Zo stond ik eens aan een poeltje in de buurt van Eisleben, de geboorteplaats van Martin Luther. Op het eerste gezicht een mooi plaatje. Vlak, helder water, licht strandje om de poel, iets verder wat struiken, nog verder populieren. Toen keek je iets beter. De poel was hartstikke dood. Het strandje ook. De struiken en bomen wat armetierig en zonder vogels… Wat bleek? Ongeveer een meter onder het wateroppervlak lag een dikke laag gips, tot op de bodem. In de DDR-tijd was de poel gebruikt als afvalput voor vervuild gips uit de kunstmestindustrie.

Een ander beeld dat minder florissant is dan het lijkt is Almere 2 – EsPion 4: 0-4 In volgorde van afloop:

Bord2: Jaap de Kreek – in zijn eigen woorden: Egbert Hulsman had er duidelijk zin in. Met wit sloeg hij al op de vijfde zet met z’n loper in op mijn f7. Ik had kennelijk te zwaar Thais getafeld en zette mijn koning opzij, waarna deze met gezwinde spoed naar b5 werd gejaagd. In een langdurige vlaag van verstandsverbijstering dacht ik dat ik het kon redden. Frits toonde me de naakte waarheid, Egbert hoefde het alleen nog maar af te ronden. Maar de dikke dame had nog niet gezongen en Egbert mistte vijf opeenvolgende onmisbare kansen. Zijn zestiende zet was ook voor mij een verrassing, een blijde. De deur werd zomaar open gezet, en in twee zetten en zonder enig weerwoord moest Egbert opgeven. ’t Was niet verdiend, maar wel lekker. Dit was het slot:

Bord 3: Peter Stolp – Peter ziet links van hem Jaap over het bord gejaagd worden en verwacht 1-0. Zelf geeft hij op zet 6 een volle loper weg. Zonder enige compensatie. Hij ziet 2-0 gloren, maar wil nog niet opgeven. Alles voor het team, tenslotte. Met de moed der wanhoop trekt hij ten strijde. Wint wat pionnen. Drie. En dan het stuk terug. Nu ziet hij dat Jaap ontsnapt met een 1 en rechts van hem op bord 4 een Almeers stuk in het doosje donderen. Dat alles geeft hem de moed voor een genadeloze afwikkeling. De zwarte koning wordt eerst op gejaagd en Peter offert een toren . Zwart moet nemen en gaat mat. 0-2.

Bord 4: Tom Kooij – Het is wederom TomTom net als tegen TOG. Nu is het Leijdekkers-Kooij. Afloop ook weer 0-1. Ik win vrij snel een stuk, maar kom erg gedrongen te staan en ik moet de ene rotzet na de andere doen.

Mijn tegenstander kan de druk niet vasthouden en ik kom een beetje los. Zelfs losbollig. Gevaarlijk maar (nog niet levensbedreigend). Ik verlies de a- en b- pionnen, maar weet de witte koning met tweepionnen op de damevleugel klem te zetten met behulp van 1 koninklijk gedekt paard (een merrie waarschijnlijk ). De torens en de lopers zijn al lang ten grave gedragen en ik sta glad gewonnen: ik heb f-, g- en h-pionnen tegen g2 en h2. De witte koning is gevangen de witte pionnen op a en b kunnen niet gezet worden.

Geen vuiltje aan de lucht. Ik moet een pion tot promotie brengen. Daartoe heb ik een ijzersterk plan. Chroomnikkelstaal. Jammer is alleen dat ik het ten niet uitvoer breng … Ik blunder driemaal achtereen en even later zit ik met Koning, Paard en Dame tegen Koning en TWEE dames. Ik heb wel initiatief en kan daarmee eeuwig schaak binnen halen . Maar nu is het de beurt aan mijn tegenstander om zijn hand te overspelen. In een poging om het eeuwig schaak te ontwijken, ontstaat een stelling waarin ik mat kan geven. Dat doe ik dan ook maar. 0-3.

Bord 1 Cor Bergveld – Cor is het langste bezig, heeft dan ook het kopbord, zonder ooit een bord voor zijn kop getoond te hebben… Spectaculair lijkt het niet, hoewel Cor langzaam maar evengoed zeker steeds iets beter komt te staan. Een zwart paard wordt naar h5 gedwongen. Na 15. … Lxd2 16xd2 staat het zo:

Zwart ziet zich gedwongen om f6 te spelen, dat is het begin van een genadeloos einde. Cor zegt later in de auto op de terugweg: “Het speelt wel wat rustiger als je weet dat het team 3-0 voor staat”. Op zet 21 wint Cor het eerste hout. De Pion op g6. Cor verhoogt de druk en dameruil is onvermijdelijk maar niet reddend. Nu gaat het als volgt:

Martin uit Almere ziet er met een pion en een loper minder geen heil meer in. 0-4


Ja, 0-4 het lijkt heel wat, maar de enige solide winst was die van Cor, dus onze laatste match van 2022 had zo maar in 3-1 kunnen eindigen. Toch: een knetterend uiteinde, dus op naar een vreedzaam, bescheiden en vreugdevol begin. Met de wijnwedstrijd.

Tom

2 jan. Wijnwedstrijd

Maandag 26 december is het Tweede kerstdag, dan zijn we dicht. Daarmee zit het schaakjaar 2022 voor EsPion er dus inmiddels op. Het jaar begon door een corona-lockdown nog wat voorzichtig via Lichess maar gelukkig kon er eind januari weer gespeeld worden in de Gaaspstraat. Een paar weken later vervielen zowat alle beperkende corona-maatregelen, waaronder de QR-check.

Er kon bijna een heel jaar  ouderwets gespeeld worden. Zo werd het derde team kampioen, Constantijn legde beslag op het clubkampioenschap, Meindert en Raymond Dernier deelden de zomertitel en Dick kroonde zich tot de beste snelschaker.

2023 trappen we af met de wijnwedstrijd. Alle regels gaan overboord en we strijden voor de mooie flessen wijn. Uiteraard brengen we ook een toast uit op het nieuwe jaar!


Wijnwedstrijd
Maandag 2 januari 2023
Aanvang 20u

Vanaf maandag 9 januari is er weer wekelijks een speelronde van de interne competitie.

In de kelder

KNSB op zaterdag: 17 december 2022: Zwart op Wit 1 – EsPion 1

In de kelder van spelletjes café 2 Klaveren ( bij oud-Es80-ers zeer bekend) begon de wedstrijd om 13.00 uur met de mededeling dat de tegenstander van uw verslaggever ziek was en dat er geen reserve kwam. (0-1).

De strijd aan de andere borden ontspon zich snel met een aangenomen dame gambiet op bord 1 bij Constantijn (wit): zijn tegenstanders poging om de gambietpion te dekken met b5 leidde al snel tot een zwakke zwarte damevleugel. Op bord 2 Vincent (zwart) met een Scandinaviër, er ontstond een witte geïsoleerde centrumpion. Die kun je pakken met zwart, maar het ziet er giftig uit. Op 3 begon Dick met zijn klassieke Engels een gedegen stelling te bouwen. Op 4 begon Henk (niet verassend) scherp met zwart aan de opening, maar kwam heel moeilijk te staan.

Op 5 had Johan (wit) na een b4 opening een mooi centrum in handen waarna zijn tegenstander tijdelijk een pion won. Johan kreeg de gelegenheid de zwarte stelling onder de voet te lopen, daarbij kon hij zijn tegenstanders dame bijna insluiten. Op 6 begon Pieter(zwart) met de Najdorf een degelijke defensie op te bouwen. Op 7 had Frank (wit) na de opening mooi loperspel maar door de penning van zijn paard op f3 dreigden er complicaties.

Na 2 uur spelen stond Constantijn gewonnen, Vincent een pion voor ( de pion was niet zo giftig), Dick heel goed, Henk leek de moeilijkheden overwonnen te hebben, Johan was bezig zijn tegenstander te slopen, Pieter stond een kwaliteit achter tegen loper+pion, Frank stond zeer goed, had de complicaties overwonnen en een veel beter eindspel over gehouden.

Uiteindelijk weet Constantijn de pluspion op de damevleugel in winst om te zetten; Vincent krijgt een aanval op de damevleugel tegen de lange witte rokade en er volgt een mataanval; Henk moet door een mindere pionnenstructuur in het eindspel toch de vlag strijken. Dick wint door de ijzersterke loper op b2 in een koningsaanval met een mooie combinatie(1-4). Frank wint door bij een aanval op de achterste lijn een stuk te winnen, kwestie van techniek, dat lukt: (1-5)

De laatste 2 potten (Johan en Pieter) kostten nog veel tijd. Pieter had het heel lang volgehouden met de kwal achter, maar de toren bleek toch te sterk: (2-5). Johan had in een woud van varianten ergens de winst gemist en zijn tegenstander beet zich vast in een venijnige verdediging: wat voor een punt had kunnen doorgaan werd een half punt: (2,5-5,5).


Prima uitslag!

Ric

Top Down, Bottom up

’t Was 28 november 2022. Aan de topborden scoorden de strijders van EsPion 4 beiden een nul. Borden 3 en 4 maakten het goed. Met twee Enen. Robert verdedigde het eerst bord. Dat deed hij joyeus, maar zijn opponent had het niet op zwarte pionnen. Of juist wel. Hij pikte ze in. Gevolg: Op een gegeven moment zei onze man: “Ja, vier pionnen is te veel en blies de aftocht. Eervol dat wel.

Jaap had inmiddels gewonnen. Volgens eigen zeggen begon hij met z’n favoriete opening: de Weiszviel met wit. “Tegenstander Klaas bracht zeven zetten lang de Slavische verdediging met zijvarianten. Daarna mocht ik drieëntwintig zetten lichte dreiginkjes doen. Op z’n dertigste zet vergreep Klaas zich aan zijn paard. Ik gaf een toren, kreeg een dame, Klaas kreeg schaak en de schrik van z’n avond. En dat alles in een zet. Met een “Doe maar een gewone Cola” beklaagde hij zich langdurig.

Naast mij was Peter sterk aan het spelen, maar ik zag geen directe winst, dus vond ik dat ik op winst moest spelen, terwijl remise eigenlijk voor de hand lag. Maar ja, Brederode en zo, ’t kan verkeren, een ongeluk zit in een klein hoekje, zolang er leven is er hoop… Het kleine hoekje bleek 34. Pd1 te zijn. Dat koste een stuk en mijn partij.

Peter had een miniem ruimtelijk voordeel, en trok heel bedachtzaam ten aanval. Langzaam maar zeker degradeerde hij de zwarte koning tot een kleinzoon van Karel de Grote, namelijk Karel de Kale, alle bescherming werd zorgvuldig gestript. Karel werd als Karel de Zwerver naar de lokale tram gejaagd (lijn 4). Peter gaf vanaf de eerste lijn een torenschaakje. Er zat voor wit niets anders op dan de dame voor een toren te geven. Peter verorberde vervolgens de rest van witte tegenstand. 


Zo wisten bord 3 en 4 toch nog een gelijkspel uit het vuur te slepen nadat de topborden down waren gegaan.

Tom Kooij

Een uitgebreid verslag vanuit het andere perspectief is te vinden op de website van WSC: Klik!

28e 1.c4 KB toernooi prooi voor Dimitri Reinderman

Op zondag 20 november organiseerde EsPion voor de 28e keer het Kees Besselink toernooi. Uiteraard was de openingszet 1.c4 weer verplicht.  De 45 deelnemers werden verdeeld over twee groepen en gingen in zeven rondes rapid de strijd met elkaar aan.


Ratingfavoriet Dimitri Reinderman maakte de verwachtingen volledig waar. Hij won zijn eerste zes partijen om zich via een remise in de slotronde te verzekeren van de toernooiwinst. Rembrandt Bruil werd tweede, Aran Köhler en Manuel Bosboom deelden de derde plek.

In de B-groep stond er geen maat op Levente Vervoort. Hij won al zijn zeven partijen overtuigend. Daarachter vond een felle strijd plaats om de overige enveloppen. EsPionezen Raymond Dernier (tweede) en Pieter Kok (derde) legden hier beslag op.


Meer foto’s, de gedetailleerde uitslagen en de eindstanden vind je hier.

Toernooiwinnaar Dimitri Reinderman neemt het op tegen Manuel Bosboom

Henk hervindt zijn krachten!

Ons vlaggenschip in de SGA-competitie is het seizoen niet goed begonnen. Een paar weken geleden ging het met 6½-1½ hard onderuit bij VAS 2 en gisteravond ging het met dezelfde cijfers mis tegen Amsterdam West 2. Lichtpunt was de overwinning van Henk tegen Jasper Dekker. Hij overbrugde daarmee 192 ratingpunten, de eerste serieuze notering dit seizoen in de strijd om de Kooij-kubus. Goed was het volgens Henk zelf niet, maar winnen deed hij wel van een sterke tegenstander. Vel zelf uw oordeel aan de hand van de zetten:

Constantijn was op het kopbord nog verantwoordelijk voor het halfje:


De volgende wedstrijd voor EsPion 1 is wederom tegen een team van Amsterdam West. Het vierde team, wat in de eerste speelronde West 2 versloeg, is op 15 december gastheer.

20 nov. Kees Besselink 1.c4 toernooi

Op zondag 20 november is het weer tijd voor het Kees Besselink toernooi. Zeven rondes rapid, met traditiegetrouw 1. c4 als verplichte beginzet. Net als vorig jaar spelen we op onze eigen locatie, het gebouw van de Buurt- en speeltuinvereniging Amsterdam Zuid aan de Gaaspstraat.

Er zijn twee groepen: A voor spelers met een rating vanaf 1600 en B tot 1700. Voor de top 3 van elke groep liggen mooie geldprijzen klaar.

Meer informatie en aanmelden kan via deze pagina: Klik!


Zwart op wit een avond met kerende kansen

Omdat de erwtensoep erg goed gelukt was had ik een luchtig nachtje erop zitten en belandde ik moe achter het bord. Dat is geen goede opmaat voor een partij.

In de derde klasse is tot nog toe de tegenstand sterker dan verwacht. Tegen VAS een moeizame 4-4. Vandaag: een serieuze opponent in Zwart op wit. Dat was vroeger een lekkernij, maar slecht voor je tanden en je bloeddruk, in zakjes en in staafjes. In de buurt van mijn huis was een oudere dame die eea voor de helft van de prijs verkocht, wat mijn ouders niet wisten, en dus boekte ik daar winst op de begroting. Later viel ik dan in handen van de verschrikkelijke dokter Liem: De schooltandarts. Die  greep je onderkaak beet trok hem hard naar beneden en riep hard “Wijder ik zeg toch wijder”. Ik dacht later ze is schooltandarts geworden omdat geen fatsoenlijk mens deze aanpak pikt. Ik leed in stilte en doe nu dus verslag van mijn jeugdleed. Emdr mocht ook al niet baten. mijn tandartstraumacoach raadde me aan er over te praten.

Het feest kon beginnen, Captain Johan monsterde zijn mannen, sprak nog wat laatste bemoedigende woorden en de troepen stelden zich op.

De borden:

Peter Urbanus (6) was als eerste klaar en verloor ondanks dat hij zei dat hij gewonnen stond (dat overkomt mij trouwens ook heel vaak). Hierna won ik (3) deze keer gelukkig simpel. 1-1.

Een rondje langs de borden leerde dat het werkelijk alle kanten op kon. Johan (1) leek gelijk te staan. Tim’s bord (2) stond in brand, hij had een stuk voor maar zijn koning midden op het bord, echt klassiek koffiehuisschaak. Elke zet telde. En de klok van zijn tegenstander liep alsmaar door. Ik zou deze partij indienen voor partij v h jaar. Overigens was zijn partij tegen VAS ook al zo heftig. 

Ric (4) had een op de Kmoch variant van het Nimzo Indisch lijkende structuur, dubbelpion op de c-lijn, pion op f3 om e4 door te zetten en het loperpaar. Zwart stelde daar betere structuur en loper op b7 tegenover alsmede een paard op f6 en een pion op f5. De strijd om midden aarde (lees e4) kon beginnen. Mart (5), solide als altijd, the art of defense aan het demonstreren, zijn tegenstander speelde al snel met nog een luttele 20 sec op de klok en Mart nog meer dan een half uur. De tijdkunstenaar bleef druk zetten soms met nog maar 2 sec op de klok. Je moet er maar tegen kunnen. Mart bleef de verdediging voeren. 

Léon (7) had een partij met wisselende kansen, dachten we eerst dat hij minder stond, toen won hij een kwal terug, na ongelofelijke schermutselingen ontstond een loper/paard eindspel met het paard voor Léon en vooral een pion meer. Wat zou zwaarder wegen de loper of het paard. Leek Léon soepel de randpion van zijn opponent te pakken bleek dit toch lastig, de stukken worden geruild nu komt er een pionneneindspel op het bord. Léon pion op de b-lijn, beiden een pion op de h-lijn die ingeschoven staan. De grote vraag werd lukt het Léon de beperkingen van beiden een randpion (je hebt 4 velden voorsprong nodig als je je pion opgeeft, want dan kun je de ander zijn koning afhouden) ook al sla je met je eigen koning de h-pion van de opponent er af?? Klassiek vechtschaak, voor elke zet werd gevochten.

Terug naar Tim, die had zijn koning in het centrum gezet, immers daar kijkt hij naar zo veel mogelijk velden. Nu moest hij helaas z’n dame geven om verder te spelen maar had nu een stelling met een koning die een marathon liep. De rookwolken trokken op en er resteerden twee torens en een paard en twee pionnen tegen Dame en Toren. nog een toren geruild. De tegenstander biedt remise aan, Johan raadt Tim aan om het aan te nemen. Wat een partij.  Een spektakelstuk.

Ik zou bijna Frans vergeten (excuus). Frans leek een gedrukte stelling te hebben, maar had het heel goed gezien, in elk geval beter dan ik. Hij wikkelde na lang denken af naar een pionneneindspel wat hij bekwaam wist te winnen. Chapeau. Een heel belangrijk punt.

Het was nu dus 2,5-1,5. Mart zeilde om de klippen heen had nog 5 minuten over maakte een fout en werd helaas… mat… gezet. Gelijk dus weer.
Léon remiseerde want zijn pion op de h lijn was niet te cashen. De stelling was tot op het bot afgekloven,  mooi vechtschaak. 3-3.

De partij van Ric was na zijn g4 uit de bocht gevlogen. Ric leek nu toch het loodje te gaan leggen echter de tegenstander had het juiste idee koning naar voren brengen maar op het verkeerde veld en in vliegende tijdnood zette Ric hem mat!!! 4-3. Dat was zeer welkom, nu rende iedereen naar bord 1 waar de aanvoerder in een manoeuvreerpartij beland was. Er resteerde na diverse ruilen een eindspel met beiden een paard maar een pion meer voor Johan, hoewel zijn tegenstander remise aanbood (wat genoeg was voor de zege) rook Johan nu bloed en speelde hij in vliegende tijdnood door, sloot het paard van de opponent in en pakte het volle punt. Chapeau. Een geweldige zege. Stalen zenuwen bij Johan.

De moraal, mede namens dokter Liem: zorg dat je geen gaatjes in je stelling hebt tenzij je er iets mee kunt 😉 . Op naar nieuwe avon(t)(d)uren.

Kozakken Boys

Voor de zilveren SGA-cup waren we ingedeeld tegen de Kozakken Boys. Zij speelden in De Schakel in Diemen, de voormalige locatie van schaakclub Donner. Heerlijk om weer eens zo’n ouderwets buurthuis vol activiteiten te betreden. Er werd gemusiceerd, gebiljart, vergaderd en geschaakt. Nooit wegbezuinigen zo’n voorziening!

Best lastig trouwens, zo’n cupwedstrijd. Je weet tevoren de precieze krachtsverhoudingen niet, of je de kop van jut bent of de torenhoge favoriet. In een range van 1600-1900 is er van alles mogelijk. Aan het eind van de avond bleek dat wij de sterksten waren, op papier dan. En de underdogs wonnen, met maar liefst 3,5-0,5. Glorieus door naar de volgende ronde. Proficiat!

Het enige halfje werd gescoord door Roland. Hij was als laatste na half elf nog bezig: een interessant eindspel met enkel lichte stukken en wat pionnen, waarvan Roland er eentje meer had. Het was voor beide partijen riskant om op winst te spelen, dus de avond eindigde met zetherhaling. Leuk om nog eens naar te kijken. 

De wedstrijd was toen al beslist. Aan bord 4 kreeg ondergetekende als enige een qua rating sterkere tegenstander tegenover zich. De voormalige extern wedstrijdleider gaf in de opening zomaar een pion cadeau en werd vervolgens kundig opgeknoopt 1-0. Rudolf, die de laatste weken matig presteert, was desondanks op bord twee gaan zitten. Om ‘de klappen voor de rest van het team op te vangen.’ Dat deed hij met verve. Rudolf koos een verkeerde verdediging en liet daarmee zijn Dame pennen: 2-0.

Nog niets verloren, als bord 1 en 3 zouden winnen kwam alles nog goed. Niet geheel onmogelijk. Van Léon aan bord 1 dachten wij dat hij goed stond. Maar opeens kwam hij een stuk achter in een stelling waarin meerdere stukken hingen, de meeste helaas van Léon zelf. Bij het tweede stukverlies keek Léon nog 10 seconden en boog toen het hoofd: 3-0. Roland moest berusten in een half punt en redde zo de eer.


Bij het weggaan wierp ik nog een jaloerse blik op de instrumentalisten die aan het begin van het pand onderdak hadden gekregen. Bij hen zat er wel muziek in.

SGA-bekers gaan weer van start

De Bekercompetities van de SGA gaan weer van start! Vorig seizoen ging zowel het bronzen als het zilveren team in de halve finale uiterst nipt onderuit in huize Lydia tegen Caïssa. Lees hier nog eens na hoe dat ging. Dit seizoen liggen er weer nieuwe kansen:

Van de 17 deelnemers aan de zilveren bekercompetitie (< 1900) heeft EsPion het niet getroffen bij de loting. Op 27 oktober speelt het team een uitwedstrijd in Diemen tegen Oosten-Toren om te bepalen wie er doorgaat naar de laatste 16.

Voor brons (< 1600) is de route naar succes een stuk korter. Ons team mag de eerste ronde overslaan en stroomt pas in bij de kwartfinales.  VAS is de eerste horde die genomen moet worden. Deze confrontatie zal op een nader te bepalen moment plaats vinden in eigen huis.

Keldergevecht: nrs. 54 en 55 kruisen de degens

Na drie speelronden werden Jos Kraay en ondergetekende aan elkaar gekoppeld. De nummers 55 en 54 van de rankinglijst. Geheel naar verwachting want beide met een nul achter hun naam, geklemd tussen Martha (53) en hekkensluiter Rob Ansink. Kunnen die daar onder in de kelder wel schaken zult u zich afvragen?

Nou, ik kan u melden dat nummer 54 zich dat tijdens de partij ook heeft afgevraagd. Maar kan het ondanks dat toch ook nog spannend zijn? Razend spannend. Jos is een killer en ik heb tenslotte de Kooijkubus gewonnen, spektakel dus. Met als kanttekening dat we overeenkomstig onze plaats in de kelder af en toe een foutje maakten.

Achteraf vertelde ik Jos dat ik al lange tijd niet zo veel had nagedacht. Ontmoedigend om naderhand via de computer te worden aangewezen als de speler met de slechtste zetten. Aan de andere kant, tegen al mijn keldergenoten: geeft niet op, maak het gecompliceerd en wie weet, wie weet…

Verhaal van de partij in een notendop: de zwartspeler (ikzelf) loopt vanaf zet 12 tot aan zet 41 achter de feiten aan en heeft heel veel mazzel om na één foutje van de witspeler (Jos) toch nog aan het langste eind te trekken:


En wat vul ik in als uitslag…  1-0! Was dat uit schaamte?

Robert

De materiaaldag

Het is zaterdagmiddag en het regent al een hele tijd. Met nog wat clubleden nemen wij vandaag een al te lang uitgesteld karwei ter hand. Eerst moeten we nog even tussen de feestende kinderen door. Vandaag is het materiaaldag! We gaan boven zitten. Dit kun je niet elke maand doen.

Er moet ontzettend veel uitgezocht worden. Honderden stukken gaan door de hand. Alle zakjes en dozen moeten leeggekieperd en uitgezocht worden. Wat hoort bij elkaar en welke stukken zijn nog goed genoeg om gebruikt te worden. Ook moeten er sets worden samengesteld want wat heb je aan incomplete spellen. Zo lagen er op een gegeven moment tafels vol met gesorteerde stukken. 

Stukken met en zonder viltige bodem, zwarte en witte, houten en kunststoffen, beschadigde en nog goede stukken. Er ontstond een paardenmarkt en er was een datingbureau voor koningsparen.

Het was een secuur werkje waarbij je steeds moet blijven opletten: Ongeveer zoals bij Calvé de pinda’s gekeurd werden voor wie zich dat nog herinnnert: ‘Okay!’ Gelukkig had de club voor voldoende koffie gezorgd. Ook de opbergkratjes die nog in een magazijn lagen werden doorgenomen en zo kon er ook nog heel wat weggegooid worden. Een vuilniszak vol.

Het resutaat komt nog ter sprake op de club evenals de natuurlijk bijbehorende oproep om verantwoord met het materiaal om te gaan. Maar ik verklap al vast dat er apart materiaal is voor bondswedstrijden en 34 groene zakjes voor de interne competitie. Daarnaast is er nog reservemateriaal. Zo’n tien witte zakjes komen niet in de kast maar zijn er voor speciale gelegenheden zoals buitenschaak of misschien het Besselink toernooi.

Op het eind van de middag riepen we nog 1 keer het motto van vandaag: “het materiaal is van ons allemaal!”

Frans Kerkhoff

Rudolf, Ric, Robert en fotograaf Frans brengen het materiaal op orde