Alle berichten van Robbie Es

Tom en de zandloper

Zoals bij iedereen die die mogelijkheid heeft valt een nieuwe BZN als eerste te lezen via de website. Toen ik het laatste nummer, Mei 2021, begon te lezen vreesde ik in een spam bericht getrapt te zijn. Tom stopt als redacteur?!! En Jaap op de drempel?! Vandaag ontwaarde ik de realiteit van dit besluit toen ik de brievenbus opende en de hardcopy zag liggen.

Ik ben het geheel eens met het standpunt dat een clubkrant een verbindende factor heeft speciaal naar die leden die niet telkens aanwezig zijn, of in deze tijd zich niet via de computer (kunnen) bemoeien met de club.
Uit het verslag van Tom begrijp ik dat vooral de lengte van jaren dat hij zich met clubblaadjes heeft bezig gehouden een reden is om aan die activiteit nu een einde te breien. Daarnaast somt hij enkele door hem ervaren onaardigheden op, zandkorreltjes die vallen noemt hij die. Het lijkt of hij zich in het licht van zijn geplande vertrek zaken wat erger aantrekt. Dat zal in den beginne toch anders geweest zijn, bij De Pion.

Een van die zandkorreltjes beschrijft hij in de alinea over het bestuur als toezichthouder op de redactie. Dat plan zou er bij hem niet ingaan. Ik ben het daar ook mee eens maar als ik het goed lees zou het bestuur zich over zo’n inmenging nog buigen dus dat zandkorreltje telt niet.

Een discussie zoals in het verleden of er nu wel of niet een gedrukte versie van BZN moet zijn is als ik ook Jaaps bijdrage lees straks een onnodige. Tenzij, ja tenzij!
Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat ik kort geleden benaderd ben met het verzoek om in de plaats van Tom te treden. Maar behalve dat dat grote schoenen zijn om te vullen heb ik het op dit moment te druk. Dus ook ik hoop dat er iemand anders binnen onze vereniging is die wil inspringen en daarmee ook Jaap behoudt.

Op de vereniging Es’80 hadden we telkens weer het probleem dat als de Penningmeester zijn periode er op had zitten er zich geen enkele vervanger aandiende. Pieter Schonagen kreeg dan een extra fles wijn en zei bedremmeld ‘nou vooruit dan maar’. Dat heeft hij verschillende periodes zo volgehouden. Voor de club, niet voor de wijn.

Ik denk dat het teveel gevraagd is aan Tom om die zandloper nog eens om te draaien. Daarom wat mij betreft bijzonder veel dank voor al jouw werk Tom aan BZN dat ik behalve het laatste nummer altijd met veel plezier heb gelezen.

Beste Redactie

Beste redactie.
Wat een verrassing dit BZN !
Een mooi initiatief om de leden die we niet via Lichess ‘ontmoeten’ te interviewen. Met veel interesse en plezier gelezen waar zij zich mee bezig houden. Een top format!
Ook de uitgebreide en open reactie van het bestuur naar aanleiding van de botsing tussen Mick en Lichess e.a. deed mij goed. Chapeau!
En dan Wouter, als altijd rustig en beschouwend.
Maar wellicht had hij beter bij de redactie thuis dan in Den Haag kunnen zijn. Dan had de redactie wellicht wat minder venijnig gereageerd op de open brief van Rudolf.
Het plezier was me bij het lezen van deze BZN nu gelijk wel vergaan.
De stelling van Rudolf in deze editie van BZN is dat hij vindt dat er wel wat minder contributie gevraagd mag worden door EsPion van haar leden. Hij motiveert zijn stelling en wil graag dat de redactie zijn open brief integraal publiceert. Wat de redactie ook doet, inclusief de reactie van het bestuur op de brief van Rudolf. We kunnen het allemaal lezen.
Ik kan me de ALV van September niet meer goed herinneren, maar weet nog wel dat ik akkoord ging met het contributievoorstel van het bestuur. Het voorstel is ook aangenomen.
Dat Rudolf een vraagteken plaatst nu de Corona maatregelen alsmaar aanhouden en er nu mogelijkheden zijn voor verenigingen en bonden om subsidies aan te vragen en daarom de contributie bijdrage wellicht alsnog te drukken lijkt me legitiem. Het bestuur verwijst naar een in meerderheid van stemmen genomen besluit. Eveneens legitiem en bepalend.
Rudolf vraagt in zijn ‘PS’ in feite om een reactie.
En bij het ter perse gaan van dit nummer van BZN is die van de redactie de eerste.
Maar ik heb deze reactie met stijgende verbazing gelezen. Behalve dat ik zelf vind dat de redactie niet de ‘persoon’ is om zo een uitgebreide reactie te geven op de inhoud van haar krant, vind ik het ook nog verhullend. Hier had mijns inziens beter de naam van een lid kunnen staan, desnoods ‘namens de redactie’.
Dan over de inhoud van de reactie door de redactie op de brief van Rudolf. Zonder de argumenten zelf allemaal aan te halen zou ik willen zeggen dat de stijl onnodig venijnig en zo af en toe denigrerend bij mij overkomt.
Dat was niet nodig. Wat mij betreft zelfs ongepast, we spreken hier een medelid aan. En redactie, als iemand mij vraagt hoe lang ik lid ben dan zeg ik ook 20 jaar om daaraan toe te voegen “waarvan 7 jaar, krap, van deze vereniging”. Kom op zeg!
Natuurlijk, de brief van het bestuur naar aanleiding van de situatie tussen Mick en Lichess ging over iets anders. Maar de toon was die van fair play. Dat miste ik in de reactie van de redactie richting Rudolf.

Zelfs tegen 4 kunnen we niet winnen….

Een grapje natuurlijk want ook wij waren maar met vier. Is dat even lachen!

Ach, als je tegen het eerste van WSC moet, mag je in je handen knijpen dat je er met 2½ tegen 1½ hebt mogen vertrekken.

Maar is dat wel zo. Ik heb niet veel van de wedstrijden gezien omdat ik 64 (echt waar) zetten bezig was om remise te laten aantekenen. Daar moest ik eerst wel een pluspion voor weggeven. Druk met mezelf dus maar het ‘ach nee!’ rechts van mij kon me onmogelijk ontgaan. Een helaas bekende verzuchting, uit de mond van Tom. Autorijden kan hij feilloos overigens!

Ondertussen stond invaller Cor, voor Jaap die nog wel even moet revalideren, voor een onmogelijke opdracht. Z’n verlies leek onafwendbaar hoorde ik verschillende mensen mompelen. Maar toen uit zijn mond vrolijk ‘Remise?’ klonk begreep ik dat Cor dan misschien geen pat dan toch een andere truc had uitgehaald!

Eenmaal verlies, tweemaal remise. Dan Marcel, tegen Peter Wijnand met 300 elo punten meer. Ach, de heren kletsten ook wat tijdens de partij en ondanks een hoop plaagstoten en lang nadenken meen ik dat de remise in beider hoofden vooraf al vast lag. Een prima prestatie van Marcel natuurlijk. Die moeten we in de gaten houden!

Overigens buurtgenoot Alfred kwam ons in gepaste stilte aanmoedigen. Dank daarvoor, hoewel hij natuurlijk ook even het huiselijke kon ontvluchten met ons als excuus.

Vooraf ons prettig vermaakt met een maaltijd bij restaurant Aaltje.

Bottom Line: Espion 4 verliest tevreden.

Leo van Benten overleden

Oud Es ’80 lid Leo van Benten: Overlijdensbericht op de site van ENPS

Ik werd er op geattendeerd dat Leo van Benten vorig jaar al is overleden. Dat is mij bekend, maar het feit dat hij is overleden was denk ik niet bekend.

Leo switchte nogal eens van vereniging om diverse redenen. Hij kon zich ergens niet meer thuis voelen, om dan later toch weer op het nest terug te keren, of de contributie verhoging beviel hem niet, of de wijze waarop er over zijn analyses werd gesproken.
Er zijn veel verhalen te vertellen. Hij nodigde mij eens uit om in Americain te schaken. Iets wat hij wel vaker deed, aldus Leo. Volgens mij had hij z’n doosje met kaasjes zelf meegenomen.

Mooi moment herinner ik me nog uit een interne wedstrijd waar Leo mijn partij gadeslaat. Met zoals altijd een blokje kaas in de hand pakte hij met de andere hand mijn dame en zei “dat lijkt me het beste in deze situatie”. U begrijpt… tijdens een actieve partij.


Ik kon het niet altijd goed vinden met Leo maar dat neemt niet weg dat hij voor elke vereniging een waardevol lid zal zijn geweest.
Overigens was ook zijn opening kennis fenomenaal. Daar kunnen anderen vast mooie staaltjes van vertellen.

Robbie Es

Team 4: Een zinderende 4-4

Kort voor middernacht berustte Jaap in remise waarmee de einduitslag 4-4 werd.

In ons Verenigingsblad een uitgebreid verslag van deze spannende avond, door de non-playing sub Raymond.

Lees verder Team 4: Een zinderende 4-4

Van Praatschaker tot Man of the Match

Met een overweldigende overwinning in het Morra Gambiet  tegen een speler van VAS die slechts 300 punten lager dan mijzelf stond genoteerd zorgde ik er voor dat we precies door dat ene punt uiteindelijk de finale wonnen in de Derde Klasse! Lees verder Van Praatschaker tot Man of the Match

Azijnpisser over promotiespook

De Bloggers hebben het wellicht al gelezen. Roland is najaarskampioen geworden en in de B-Groep is Jacques eerste geworden, waarlijk een prestatie!
De einduitslag zoals Harrie hem presenteerde begeleidde hij met een korte verklaring omtrent wat struikelblokken waar hij mee te maken kreeg.
Juist daarover wilde ik hier wat zeggen. Lees verder Azijnpisser over promotiespook

Amsterdam Chess Express

Contactgestoord of gestoord contact?

Van schakers wordt wel eens gezegd dat ze contactgestoord zijn. Nu was ik inderdaad een beetje van de wereld toen ik als chauffeur van de Groengrijsbus samen met 25 andere schaakliefhebbers door een bergingsbedrijf werd weggesleept van de A9. Lees verder Amsterdam Chess Express

Wijnwedstrijd

Boek-Schaak-Wijn-Wedstrijd
of hoe een Mug een Olifant wordt

Donderdag 8 januari 2015 waren veel leden afgekomen op wat als een Nieuwjaarsborrel inclusief een alternatief potje schaken te boek staat.
Een goede opkomst van ongeveer 35 leden. Helaas ontbraken er dus nogal wat schakers. Maar dat mocht de onderlinge pret niet drukken.

Frans Kerkhoff had een onovertroffen hindernissen parcours bedacht waar sterkere spelers struikelend en de mindere goden zich in volle glorie over zouden gaan begeven. Dat was de opzet.
Hoewel de avond geen winnaars en verliezers zou kennen is dat toch een niet te negeren eigenschap van schakers, of velen onder hen. Spelen gaat om winnen. Vandaar dat het soms fanatiek er aan toe ging. Gelukkig ook vaak met een lach zonder traan.

In de eerste ronde werden spelers over poules van 4 verdeeld die telkens in rating zoveel mogelijk van elkaar verschilden. Die ratings waren afgeleid, of beter gezegd afgerond op getallen waar makkelijker mee te rekenen viel, van de KNSB rating van november 2014. Een lichte teleurstelling merkte ik bij Ruut die zichzelf iets gestegen zag. Het lag echter aan onze afronding, in zijn geval naar boven..
In de onderlinge competitie van de 4 werd het rating verschil uitgedrukt in een verschillend aantal weg te nemen pionnen of stukken, en tevens werd de hogere rating getroffen in bedenktijd. Die was korter ten opzichte van de ‘zwakkere’ speler.
Al met al ontstonden er dwaze situaties zoals bij Dick tegen Dicky. Dick moest opboksen tegen Dicky die 9 kredietpunten bezat. Dat wil zeggen genoeg om bijvoorbeeld een Paard, een Loper en 3 Pionnen bij Dick weg te nemen. Daarnaast restte Dick slechts 3 minuten om de partij in zijn voordeel te beëindigen terwijl Dicky rustig aan kon doen met 17 minuten.In diezelfde groep bevonden zich ook Jan Fikkens en Pieter Kok. Nu ik het nakijk zie ik dat Dick in de 3 partijen die totaal een uur zouden kunnen duren slechts zelf totaal 15 minuten bedenktijd had. Toch scoorde hij met 2 uit 3 niet verkeerd.
Een andere groep had een speler die dit soort onzin potjes wel ligt: Henk Enserink. Hij scoorde het volle pond tegen Raymond Dernier, Jaap de Kreek en Tony Wagenaar. Waarbij opgemerkt dat Raymond Dernier, hebben jullie die mooie foto van hem en zijn geliefde al op onze website zien blinken?- 0 punten scoorde.
Zo heeft iedereen met handicaps moeten spelen in kleine of grotere mate.
Na een borrel op het nieuwe jaar, aangeboden door het bestuur van Espion startten we met de tweede ronde waarin de min of meer gelijk geëindigde spelers aan elkaar werden gekoppeld.
Daar trof mij vooral de partij tussen Rob Ansink en Dicky Hamming. Rob had niet veel bedenktijd meer over terwijl Dicky met 15 minuten nog rustig aan kon doen. Ze had echter met een niet onbelangrijk probleem te kampen: een dreigend mat. En daar was met een gerichte Paard-zet voorlopig aan te ontkomen. Na enig nadenken pakte ze gelukkig (ja, soms merk ik enige partijdigheid bij mezelf) het Paard. Maar tot mijn schrik plaatste ze dat niet op het belangrijke veld. Zelfs Rob was onthutst want hij had min of meer al hardop duidelijk gemaakt waar dat Paard naartoe moest. En misschien heb ik het me verbeeld ten gunste van de versiering rond dit verhaal maar ik meen ook nog dat Rob Dicky de zet wilde laten terugnemen. Maar het bekende ‘Nee’ van Dicky bracht Rob tot de slotconclusie: ‘dan is het mát’, en hield triomfantelijk z’n hand met daarin een dooie sigaar omhoog.

Als mede organisator ben ik een excuus aan Roald verschuldigd! Ik ben niet alleen vergeten Roald in te delen in de eerste ronde, maar plaatste hem in de tweede ronde ook nog eens in een poule van 3! Sportief als hij is nam hij me dat niet kwalijk, wel dat de biertjes niet echt koud waren.. Bestuur!

Goed, winnaars, verliezers. Aan het eind van de avond nam Gerard het woord. De hoogst genoteerden konden gelijk met de laagst genoteerden een fles wijn of puur vruchtensap incasseren en daarnaast 2 boeken kiezen uit de stapels die ons ooit door een onbekende zijn toebedeeld.
Dat ik een goedwillende amateur in de organisatie ben of gewoon niet kan tellen blijkt uit de opmerking van Mick Vaassen –hij deelde de eerste plaats met Bram van der Vegt en David Kips met 5 ½ punt- dat hij blij is met de geboden kans om als eerste 2 mooie boeken te kiezen temeer omdat hij eigenlijk geen 5 ½ maar 4 ½ punt had gescoord. Ik hoop niet dat iemand anders nu knarsetandend thuis zit.
Over thuiszitten gesproken. Gerard Diependaal heeft in alles de honneurs waargenomen voor de afwezige voorzitter Raymond Altman. Zoals op de website te lezen valt is zijn vakantie in Bali (ja, Bali Ad!) er ook een van een confrontatie met een virus geweest. Zolang de recherche de zaak nog in behandeling heeft is nog onduidelijk of het slachtoffer is getroffen door een (tijger) mug of dat dat verhaal is opgeblazen tot een olifant. Ik kan hem slechts sterkte wensen en Gerard bedanken voor zijn inbreng en zijn assistentie aan ons. Behalve Raymond ontbrak natuurlijk een ander lid die we tenzij op (fiets) vakantie altijd zien: Cor Bergveld. Hoewel hij zelfs even heeft gespeeld met idee toch ook langs te komen bleek dat toch iets te hoog spel. Hopelijk zien we hem ook snel terug.

Rest me namens Frans te danken voor de vrolijke noten die tot ons kwamen die avond.