Alle berichten van Robbie Es

Team Spirit: soms beter even niet..

Analyseren doe ik niet, openingskennis heb ik niet, ambities heb ik zo u zult begrijpen dan ook niet. Het ronddobberen in dezelfde vijver met schakers geeft me dan ook geen enkel ongenoegen. Wel hou ik van puzzelen, onmogelijke zaken toch voor elkaar krijgen en het liefst winnen van een betere tegenstander hoewel pat tegen een hoger gekwalificeerde speler ook extra zoet smaken kan. Maar een ding staat daarbij vast, je moet er wel de energie voor hebben.

En het gebrek daar aan is een prima passend excuus voor het verlies tegen Victor Bartman. Victor heeft natuurlijk prima zetten gedaan en hield die vol totdat ik de vlag streek.

Ik had niet moeten komen. Verkouden, griep, zo’n brrrr bah gevoel. Maar captain Frank had al zo’n taak gehad om twee vervangers te vinden. Jos Hillebrand en Hans Looman, de laatste sleepte een mooi half punt binnen. Maar als team verloren we van ENPS.

Dus afzeggen…. dan had Frank wellicht geen invaller meer kunnen vinden… en dat had dan achteraf ook weer niets uitgemaakt. U merkt het, ik zoek op alle mogelijke manieren naar een excuus waarom ik deze partij heb verloren. Dat was er dus niet echt, waarbij ik ook de prestatie van mijn tegenstander die boven zichzelf qua rating lijkt te zijn uitgeschoten niet te kort wil doen.

De partij verliep langzaam en wellicht onorthodox maar gelijk op. Totdat ik een foute beslissing nam. En jawel, dat heb ik dus wel nagekeken op de computer, lees: ik heb geanalyseerd. Voor deze keer.

Maar wat als Wit 34. Kh2 had gespeeld …. juist dan was de gedachte 35. De8 opnieuw verschrikkelijk. Maar stel Wit had ‘inzicht’ en speelt het natuurlijke Tc1… dan is de partij voor Wit gewonnen! Nou vooruit, dan als in de partij: stel ik blunder niet en speel op zet 35. Tc1 wat dan? Dan blijkt die foute Koningszet Kh1 cruciaal ivm eeuwig schaak. 35.. Lc5 36.Txc5? 36. De1+ en Dh4+

Dit hele geweldig interessante verhaal heeft u te danken aan het feit dat ik nog steeds thuis ziek zit te wezen. Dan probeer je maar eens wat. Alle gezondheid gewenst u allen.

Zelfportret maar dan anders

Net terug van Lijstenmakerij Van Beek. Is nog een duur grapje zo’n 70×120 cm poster.
Maar deze kans laat ik niet voorbij gaan ‘once in a lifetime’: Robert voert de ranglijst aan! En omdat ‘Robert neemt de leiding en staat die vervolgens niet meer af’ een niet erg realistische verwachting is sla ik nu maar munt uit deze historische stand.


De poster eindigt precies onder de naam van de wedstrijdleider die zichzelf wat steun toedicht bij mijn succes. Ach hij heeft geen ongelijk maar gezegd moet worden dat spelen tegen een nieuwkomer ook slecht kan uitvallen, of je vrijwillig neerleggen bij een driekamp. Voor deze activiteiten ben ik ook altijd te porren en niet weinig pakt dat dan slecht uit. Nu dus dit schitterend affiche. De geschiedenis zal niet liegen. Wel even wat verantwoording van mijn zijde, bescheiden als ik ben.

De eerste ronde trof ik Casper, in gewonnen stand -waarom geeft die Schalekamp niet gewoon op- zag hij een kleinigheid over het hoofd op weg naar de finale. Pat.

Ronde twee bracht naar mijn beste weten een nieuwkomer als tegenstander. Hoewel ik de vorige ronde met Zwart speelde achtte de wedstrijdleider het beter Chadid de Witte stukken te gunnen.  Mijn vijfde zet bezorgde hem een blinde vlek, hij verloor pardoes een stuk. De partij werd daarna nog heel spannend maar dit gelukje betaalde uiteindelijk uit.

Dan de derde partij, ook weer curieus. Tegen Raf, nu wel met Wit. Ook even attentie voor alle andere spelers: de klok gaf keurig ‘bonus’ aan maar bij controle achteraf bleek die nul (0) seconden te bedragen…tsja. En dan te weten dat nu juist op die grond Raf in tijdnood verloor terwijl hij zoals hij later had uitgezocht op verschillende manieren had kunnen winnen.

En dan afgelopen maandag. De regen getrotseerd, geholpen met opzetten tafels en klaarzetten materiaal, een nieuw lid ontmoet -ze werd door Hans keurig door de avond geloodst- en dan tenslotte de indeling die avond bezien. Benjamin Rin. De staande schaker zo werd me hier en daar verteld. Schijnt niet te mogen dat staan. Is dat werkelijk zo? En als je nou zeg maar tijdelijk zitvlak problemen hebt? Enfin, zo ver is het niet gekomen want hij is niet op komen dagen.

Ben toch maar gebleven, spannende partijen gezien, ook een hele korte van 7 zetten mat, en de Speeltuinkas gespekt. Dat laatste stond ik mezelf ruim toe want ik wist welk affiche mij te wachten stond.

Hoewel ik het mezelf beslist niet acht wordt wel gezegd dat geluk is met de domme. Laat ik daar dan voor deze keer maar voor tekenen.

Wijnwedstrijd 2.0

Het was gisteravond een kampioennenwedstrijd: Najaarskampioen ontmoet Ratingkampioen C (groep groen).

En dit is hoe het ging; Wie kent deze opening niet?

Beide spelers viel hier iets op. Zwart bedacht zich dat al zijn omgedraaide Morra kennis toch niet goed in zijn hoofd zat. Het is ook altijd hetzelfde liedje. Wit ontdekte dat deze stelling nog nooit was voorgekomen en niet te vinden was in geen enkele Chess database.

Sportief maakte hij daar melding van. De kans dat het Zwart zou zijn opgevallen is te verwaarlozen. Voor aanvang van de partij hadden de witte Dame en Heer een dansje gemaakt en elkanders plek ingenomen. Oeps, wat nu?!

Wit opperde om opnieuw te beginnen, we konden ook Dame en Heer nu netjes op de plek zetten… was ik misschien voor die oplossing? Welja. En jij vroeg Zwart? Ik vind het best zei Wit. Zo gezegd zo gedaan.

Na een tijdje denken vond Zwart Dame d3 een sterke zet. En wel zo dat Wit in elk geval een kwaliteit zou verliezen, mogelijk zonder zelf averij op te lopen.

Terwijl Wit nadacht over de nieuwe krankzinnige situatie en hoe die op te lossen voegde Zwart Wit nog toe, dat met de Damezet een remise aanbod gepaard ging. Immers, dit voordeel was op valse gronden bereikt. Een uiteindelijk positief resultaat voor Zwart zou van geen betekenis zijn.

Na enig nadenken reikte Wit de hand. We deelden vreugd en smart. Wellicht een leuk opzetje voor de Wijnwedstrijd?

‘Gebrouwen met trots-Hoppig Blond’

De Santpoortse Feestweek


Wat missen wij het Amsterdamse Kroegloperstoernooi! Gelukkig diende zich een mooi alternatief aan. Dick zocht een goede duo-maat. Ook weer niet té goed vermoed ik want nu pasten we precies in de groep met rating tot gemiddeld 1700.
Hij zal dat toch niet van te voren uitgerekend hebben? Nee, die gedachte laat ik passeren.
Daar is het achteraf bezien ook veel te gezellig voor geweest.

De Santpoortse Draf-en Rensport Vereniging organiseert jaarlijks een week lang festiviteiten, en dit schaaktoernooi is daar onderdeel van. En nu, zoals bij zoveel evenementen, voor het eerst weer na twee jaar.
De organisatie monterde ons enorm op door bij de inleidende toespraak een samenvatting van het weerbericht te geven: nu regen maar vanmiddag droog, hooguit wat motregen.
We hebben het geweten, de optimist!

Maar geslaagd was het sowieso. Iedereen vriendelijk en een gezellige combinatie van feestvierende Santpoortse incrowd en schakers.
’s Ochtends -in mijn onschuld dacht ik als enige met Dick Amsterdam daar te gaan vertegenwoordigen- vulde de trein zich met koppels uit onze stad.
Het dient hier vermeld dat slechts twee van de huiswaarts kerende koppels zich in de prijzen hebben gespeeld: Het duo Bosboom/Kobas en Dick/ondergetekende. Hiervan akte graag.

Er valt veel te zeggen over een bijna stunt van mij tegen de heer Doggers in ronde een. Het helpt als je iemand volstrekt niet kent vind ik.
Hoe dan ook, in beider tijdnood koerste hij op Dameruil aan. Voor de geïnteresseerden: mijn Dame stond ongedekt….  Echter, het eerste waar mijn oog op viel – tijdnood begrijpt u – was dat zijn Dame mijn ongedekte Paard leek te willen veroveren. Die / Dat heb ik dus maar snel in veiligheid gesteld. De rest kunt u zich voorstellen. En dan nog, het blijft als en dan.
Dick speelde in verschillende partijtjes ook wanneer weinig tijd fraai nauwkeurig en haalde 4 winstpunten in zeven partijen. Ik bleef steken op 3 punten. Dick zat mij enorm lekker te maken met de ratingprijs, maar die liepen we dus mis maar we eindigden met een mooie fles Santpoortse Donselaar, voor de niet kenners -onder wie ikzelf- vermeldt het etiket ‘Gebrouwen met trots-Hoppig Blond’.

Leuke kroegen, inclusief een Tearoom en een Chinees, vriendelijke mensen, kleinschalig: een aanrader voor volgend jaar!

Jaap Rietveld

Vandaag is Jaap Rietveld op vierenzestig jarige leeftijd overleden.
Jaap werd vorige week in zijn huis gevonden door de politie die was gewaarschuwd door de buren.
Ze troffen hem levend maar met ernstige pijn in zijn bed aan. Vandaag is hij aan de complicaties voortkomend uit een longontsteking overleden.

Er is een hoop te zeggen over Jaap en dan vooral de wat negatieve zaken. En die kloppen ook.
Jaap was eenzaam, dronk en gooide nooit wat weg. Hij liet niemand in zijn woning toe. Er gaan veel verschrikkelijke verhalen de ronde over hoe het zo ver heeft kunnen komen. Zelf wilde hij daar niet over spreken. Zoals het was was het goed.
In de buurt waar ik woon fietste Jaap rond. ’s Avonds, of liever ‘s nachts. Hij fietste zo langzaam dat het deed denken aan de surplace bij het baanwielrennen. Ongelofelijk dat hij nooit omviel. Tassen aan zijn stuur en een volle doos onder z’n snelbinders met kranten en boeken die hij bij veel buurtbewoners elke nacht in de brievenbus deed. Ik kreeg soms een schaakboek, dan weer een ansichtkaart met ‘Geluk’.
In het begin, toen we nog bij Torendael speelden en hij mij telkens Het Parool van de vorige dag (alle kranten waren nieuw maar van de vorige dag) in de brievenbus deed gaf ik hem regelmatig een borreltje. Dat deed hij op zijn beurt in een limonadeglas en vulde het aan met water. Matige drinker dacht ik nog. Maar hij had ook een heupflesje en als daar de dop vanaf ging…

Schaken was echt een grote liefhebberij maar z’n hele doen en laten maakten het voor niemand gemakkelijk om hem in de zaal laat staan als tegenstander te hebben. Ik herinner me nog een gesprek dat Eric Junge en ik met hem hadden hoewel de inhoud daarvan ben ik volstrekt vergeten. Het enige dat ik heb onthouden is dat wij later zeiden ‘wat weet die man veel’. Ja, je verkijkt je er ook gemakkelijk op.

Overigens was het niet alleen schaken waar hij zich mee bezig hield maar ook met de Amerikaanse basketbal competitie en dan vooral de nachtelijke wedstrijden. Want Jaap leefde ’s nachts. Voor de buurtkrant vragen ze mij of Jaap een bepaalde opening had. Nou, die had niet en om nou te zeggen dat zijn echte opening was schoenen uit, servetje op tafel, slaatje eten dan wel eerst scheren… dat laat ik maar achterweg.

Een markant figuur.

Tom en de zandloper

Zoals bij iedereen die die mogelijkheid heeft valt een nieuwe BZN als eerste te lezen via de website. Toen ik het laatste nummer, Mei 2021, begon te lezen vreesde ik in een spam bericht getrapt te zijn. Tom stopt als redacteur?!! En Jaap op de drempel?! Vandaag ontwaarde ik de realiteit van dit besluit toen ik de brievenbus opende en de hardcopy zag liggen.

Ik ben het geheel eens met het standpunt dat een clubkrant een verbindende factor heeft speciaal naar die leden die niet telkens aanwezig zijn, of in deze tijd zich niet via de computer (kunnen) bemoeien met de club.
Uit het verslag van Tom begrijp ik dat vooral de lengte van jaren dat hij zich met clubblaadjes heeft bezig gehouden een reden is om aan die activiteit nu een einde te breien. Daarnaast somt hij enkele door hem ervaren onaardigheden op, zandkorreltjes die vallen noemt hij die. Het lijkt of hij zich in het licht van zijn geplande vertrek zaken wat erger aantrekt. Dat zal in den beginne toch anders geweest zijn, bij De Pion.

Een van die zandkorreltjes beschrijft hij in de alinea over het bestuur als toezichthouder op de redactie. Dat plan zou er bij hem niet ingaan. Ik ben het daar ook mee eens maar als ik het goed lees zou het bestuur zich over zo’n inmenging nog buigen dus dat zandkorreltje telt niet.

Een discussie zoals in het verleden of er nu wel of niet een gedrukte versie van BZN moet zijn is als ik ook Jaaps bijdrage lees straks een onnodige. Tenzij, ja tenzij!
Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat ik kort geleden benaderd ben met het verzoek om in de plaats van Tom te treden. Maar behalve dat dat grote schoenen zijn om te vullen heb ik het op dit moment te druk. Dus ook ik hoop dat er iemand anders binnen onze vereniging is die wil inspringen en daarmee ook Jaap behoudt.

Op de vereniging Es’80 hadden we telkens weer het probleem dat als de Penningmeester zijn periode er op had zitten er zich geen enkele vervanger aandiende. Pieter Schonagen kreeg dan een extra fles wijn en zei bedremmeld ‘nou vooruit dan maar’. Dat heeft hij verschillende periodes zo volgehouden. Voor de club, niet voor de wijn.

Ik denk dat het teveel gevraagd is aan Tom om die zandloper nog eens om te draaien. Daarom wat mij betreft bijzonder veel dank voor al jouw werk Tom aan BZN dat ik behalve het laatste nummer altijd met veel plezier heb gelezen.

Beste Redactie

Beste redactie.
Wat een verrassing dit BZN !
Een mooi initiatief om de leden die we niet via Lichess ‘ontmoeten’ te interviewen. Met veel interesse en plezier gelezen waar zij zich mee bezig houden. Een top format!
Ook de uitgebreide en open reactie van het bestuur naar aanleiding van de botsing tussen Mick en Lichess e.a. deed mij goed. Chapeau!
En dan Wouter, als altijd rustig en beschouwend.
Maar wellicht had hij beter bij de redactie thuis dan in Den Haag kunnen zijn. Dan had de redactie wellicht wat minder venijnig gereageerd op de open brief van Rudolf.
Het plezier was me bij het lezen van deze BZN nu gelijk wel vergaan.
De stelling van Rudolf in deze editie van BZN is dat hij vindt dat er wel wat minder contributie gevraagd mag worden door EsPion van haar leden. Hij motiveert zijn stelling en wil graag dat de redactie zijn open brief integraal publiceert. Wat de redactie ook doet, inclusief de reactie van het bestuur op de brief van Rudolf. We kunnen het allemaal lezen.
Ik kan me de ALV van September niet meer goed herinneren, maar weet nog wel dat ik akkoord ging met het contributievoorstel van het bestuur. Het voorstel is ook aangenomen.
Dat Rudolf een vraagteken plaatst nu de Corona maatregelen alsmaar aanhouden en er nu mogelijkheden zijn voor verenigingen en bonden om subsidies aan te vragen en daarom de contributie bijdrage wellicht alsnog te drukken lijkt me legitiem. Het bestuur verwijst naar een in meerderheid van stemmen genomen besluit. Eveneens legitiem en bepalend.
Rudolf vraagt in zijn ‘PS’ in feite om een reactie.
En bij het ter perse gaan van dit nummer van BZN is die van de redactie de eerste.
Maar ik heb deze reactie met stijgende verbazing gelezen. Behalve dat ik zelf vind dat de redactie niet de ‘persoon’ is om zo een uitgebreide reactie te geven op de inhoud van haar krant, vind ik het ook nog verhullend. Hier had mijns inziens beter de naam van een lid kunnen staan, desnoods ‘namens de redactie’.
Dan over de inhoud van de reactie door de redactie op de brief van Rudolf. Zonder de argumenten zelf allemaal aan te halen zou ik willen zeggen dat de stijl onnodig venijnig en zo af en toe denigrerend bij mij overkomt.
Dat was niet nodig. Wat mij betreft zelfs ongepast, we spreken hier een medelid aan. En redactie, als iemand mij vraagt hoe lang ik lid ben dan zeg ik ook 20 jaar om daaraan toe te voegen “waarvan 7 jaar, krap, van deze vereniging”. Kom op zeg!
Natuurlijk, de brief van het bestuur naar aanleiding van de situatie tussen Mick en Lichess ging over iets anders. Maar de toon was die van fair play. Dat miste ik in de reactie van de redactie richting Rudolf.

Zelfs tegen 4 kunnen we niet winnen….

Een grapje natuurlijk want ook wij waren maar met vier. Is dat even lachen!

Ach, als je tegen het eerste van WSC moet, mag je in je handen knijpen dat je er met 2½ tegen 1½ hebt mogen vertrekken.

Maar is dat wel zo. Ik heb niet veel van de wedstrijden gezien omdat ik 64 (echt waar) zetten bezig was om remise te laten aantekenen. Daar moest ik eerst wel een pluspion voor weggeven. Druk met mezelf dus maar het ‘ach nee!’ rechts van mij kon me onmogelijk ontgaan. Een helaas bekende verzuchting, uit de mond van Tom. Autorijden kan hij feilloos overigens!

Ondertussen stond invaller Cor, voor Jaap die nog wel even moet revalideren, voor een onmogelijke opdracht. Z’n verlies leek onafwendbaar hoorde ik verschillende mensen mompelen. Maar toen uit zijn mond vrolijk ‘Remise?’ klonk begreep ik dat Cor dan misschien geen pat dan toch een andere truc had uitgehaald!

Eenmaal verlies, tweemaal remise. Dan Marcel, tegen Peter Wijnand met 300 elo punten meer. Ach, de heren kletsten ook wat tijdens de partij en ondanks een hoop plaagstoten en lang nadenken meen ik dat de remise in beider hoofden vooraf al vast lag. Een prima prestatie van Marcel natuurlijk. Die moeten we in de gaten houden!

Overigens buurtgenoot Alfred kwam ons in gepaste stilte aanmoedigen. Dank daarvoor, hoewel hij natuurlijk ook even het huiselijke kon ontvluchten met ons als excuus.

Vooraf ons prettig vermaakt met een maaltijd bij restaurant Aaltje.

Bottom Line: Espion 4 verliest tevreden.

Leo van Benten overleden

Oud Es ’80 lid Leo van Benten: Overlijdensbericht op de site van ENPS

Ik werd er op geattendeerd dat Leo van Benten vorig jaar al is overleden. Dat is mij bekend, maar het feit dat hij is overleden was denk ik niet bekend.

Leo switchte nogal eens van vereniging om diverse redenen. Hij kon zich ergens niet meer thuis voelen, om dan later toch weer op het nest terug te keren, of de contributie verhoging beviel hem niet, of de wijze waarop er over zijn analyses werd gesproken.
Er zijn veel verhalen te vertellen. Hij nodigde mij eens uit om in Americain te schaken. Iets wat hij wel vaker deed, aldus Leo. Volgens mij had hij z’n doosje met kaasjes zelf meegenomen.

Mooi moment herinner ik me nog uit een interne wedstrijd waar Leo mijn partij gadeslaat. Met zoals altijd een blokje kaas in de hand pakte hij met de andere hand mijn dame en zei “dat lijkt me het beste in deze situatie”. U begrijpt… tijdens een actieve partij.


Ik kon het niet altijd goed vinden met Leo maar dat neemt niet weg dat hij voor elke vereniging een waardevol lid zal zijn geweest.
Overigens was ook zijn opening kennis fenomenaal. Daar kunnen anderen vast mooie staaltjes van vertellen.

Robbie Es

Team 4: Een zinderende 4-4

Kort voor middernacht berustte Jaap in remise waarmee de einduitslag 4-4 werd.

In ons Verenigingsblad een uitgebreid verslag van deze spannende avond, door de non-playing sub Raymond.

Lees verder Team 4: Een zinderende 4-4

Van Praatschaker tot Man of the Match

Met een overweldigende overwinning in het Morra Gambiet  tegen een speler van VAS die slechts 300 punten lager dan mijzelf stond genoteerd zorgde ik er voor dat we precies door dat ene punt uiteindelijk de finale wonnen in de Derde Klasse! Lees verder Van Praatschaker tot Man of the Match