Maandag 9 september werden de finales van het snelschaakkampioenschap gespeeld. Lees verder Wim Veer Snelschaakkampioen 2024
Categorie archieven: Berichten
Blad #7
De zevende editie van het papieren clubblad ‘Blad’. Hier digitaal te lezen, als PDF:
Blad #6
Kroegloperstoernooi
Op verzoek van Robbie Es volgt hier een herinnering: Het kroegloperstoernooi 2024 vindt plaats op zondag 9 juni.
De ervaring leert dat de deelnemerslijst al snel vol is, dus wie wil meedoen zal zich snel moeten inschrijven.
De ervaring leert dat de deelnemerslijst al snel vol is, dus wie wil meedoen zal zich snel moeten inschrijven.
12 Maart EsPion Academy: De kwaliteit
Beste allemaal,
Vanavond weer een thema-avond van de Espion Academy: om 20:00 beginnen we.
Het thema van vanavond is ‘de kwaliteit’. U kunt via onderstaande link meedoen.
Meeting link: https://teams.live.com/meet/94944686604860?p=6HzolyR1XIgap9tY
Hopelijk tot vanavond,
Casper
Het thema van vanavond is ‘de kwaliteit’. U kunt via onderstaande link meedoen.
Meeting link: https://teams.live.com/meet/94944686604860?p=6HzolyR1XIgap9tY
Hopelijk tot vanavond,
Casper
Mislukkingen
Op de rustdag las ik in de trein een boek van Stine Jensen, een filosofische verhandeling over faalmoed. Ik ben nog niet verder gekomen dan het inleidende hoofdstuk, maar daar zijn dingen over te delen die ook voor een schaker waardevol kunnen zijn.
Een wetenschapper heeft bedacht dat als tegenwicht tegen onze prestatiemaatschappij het een goed idee is om je mislukkingen publiekelijk te maken. Hij stelde een cv op van zijn grootste mislukkingen, banen die hij misliep, prijzen die aan zijn neus voorbijgingen, huwelijken die door zijn toedoen spaak liepen, dromen die hij om zeep geholpen had, tranen die hij had doen vloeien. Wonderlijk genoeg oogstte hij met dit cv veel lof, meer dan met zijn hele wetenschappelijke carrière. Door op te schrijven wat een kluns hij is werd hij door iedereen plotseling massaal omarmd. Het zij hem gegund, maar als verschijnsel begint de zaak precies daar voor mij toch te wringen. Het was op een onverwachte manier ook confronterend voor mij, maar hoe precies wist ik niet meteen.
Maar naar buiten starend, waar in een flauw zonnetje de Gelderse landschappen voorbijgleden zag ik plotseling, weerkaatst door de uiterst smerige ramen mezelf zitten, zag ik hoe ik hetzelfde deed als die wetenschapper en zag ik mezelf opeens niet meer zitten.
Want met mislukkingen lof oogsten, eigenlijk is dat waar iemand die dagelijks een blog schrijft over zijn ervaringen als underdog ook op uit is. Hoe wanhopiger de pogingen, hoe meer sympathie. Ik exploiteer met mijn schrijfsels de wanhoop. Dat staat me niet fraai, het is zelfs ronduit laf.
Om die reden heb ik besloten om in de laatste drie ronden een andere gedaante aan te nemen, namelijk die van de faalmoedige. Ik ga de moed vinden om hoog van de toren mijn tegenstanders omver te blazen. Mijn winst woensdag op de koploper geeft daar alle aanleiding toe. Mijn Blog zal voortaan als titel hebben: resultaten van een moedige man. Ik zet vanaf ronde zes in op de hoon, heb genoeg van alle omarmingen. Tot morgen!
Ens
1672
Belevenissen van een underdog
Wat is het verschil tussen een loser en een underdog? Ik haal nog een keer Wikipedia van stal: een underdog kan doorgaans op sympathie rekenen.
Drie dagen lang was ik een loser. Maar vandaag kon ik bij voorbaat op sympathie rekenen, ik speelde tegen de koploper met zwart, ook dat dat nog, en de overige groepsleden zien graag dat die koploper wat afgesnoept wordt. Aan mij de eer.
Lastige pot, de tegenstander dreigde met een paard binnen te komen op e6, gesteund door een pion op d5. Dat zou winnend moeten zijn. Ik zag wel vage aanvalskansen, precies op het moment dat Chris Alberti, Peter de Heer en Johan de Lange met zorgelijke blik mijn stelling monsterden. Dat zou me minstens een kwaliteit kosten, want ik had een Toren op f8 en een Dame op d8.
Kwaliteitsverlies was me nog niet genoeg, ik overwoog zelf een kwaliteit er bovenop te offeren, zeker voor het oog van het Pion-publiek, waartegenover ik een reputatie heb hoog te houden. Maar na ruim een half uur denken veranderde ik toch van plan en speelde het uiterst rustige Df6. Tot mijn verbazing speelde de tegenstander vervolgens zijn paard niet naar e6, maar hij sloeg mijn gevaarlijke loper er mee af.
Het is waarschijnlijk niet meer te volgen, maar in het Blad dat in februari uitkomt zal ik mijn overmoed met een diagram illustreren. Een klein tussenzetje, overzien door mijn tegenstander, maakte dat ik opeens goed kwam te staan, zelfs een kwaliteit voorkwam, waarna de stelling rustig naar winst gevoerd kon worden.
Wel jammer dat ik nu van de laatste plaats af ben, er waren immers vijf ronden voor nodig geweest om daar te komen. Morgen rustdag, daarna zijn er nog ruime kansen op drie nullen, waarmee de laatste plaats veilig gesteld kan worden. Moet lukken, want met 1672 zijn we intussen bij het rampjaar uit onze vaderlandse geschiedenis aanbeland.
Ens
1647 (3)
Belevenissen van een underdog
Het goede nieuws is dat ik vandaag eindelijk weer eens gewonnen heb gestaan, het slechte laat zich raden. Het werd een zeer bijzondere middag.
Ik speelde tegen een naamgenoot. Maar zijn ouders hadden er beter aan gedaan hem Pietje te noemen, want oh oh oh, wat was deze man precies. Het begon meteen al bij het rechtzetten van de stukken: Henk nam ook de mijne voor zijn rekening. Ook in de partij zat hij geregeld aan mijn stukken om ze nog centraler op de velden te plaatsen. Dat gebeurde zo vaak dat ik Henk lichtelijk geïrriteerd voorstelde dat hij mijn zetten ook maar ter hand zou nemen.
Het was bedoeld als een geintje, maar pietje precies vond het een goede optie. Dus vroegen we toestemming aan scheidrechter Bert, die even daarvoor in het zonnetje gezet was met zijn 88 jaar. Bert was nog in feeststemming, dus welwillend. En zo voerde Henk vanaf toen alle zetten op het bord uit, een beetje zoals het gaat wanneer je met een blinde schaakt. Nee, niet inkoppen deze voorzet svp.
Of het daardoor kwam weet ik niet, maar mijn stelling knapte er zienderogen van op, zodanig dat ik gewonnen kwam te staan met Henk ook nog eens in hoge tijdnood. Want voor zijn dubbel aantal uit te voeren zetten had Bert extra tijd namelijk niet nodig gevonden.
Pietje precies kreunde als hij zelf mindere zetten deed, maar het moet gezegd, toen hij vlak voor de tijdcontrole met een enkele zet mijn stelling aan gort sloeg, deed hem dat zichtbaar pijn. Bijna verontschuldigend voerde hij hem uit. Het pleit voor deze Henk.
We analyseerden nog wat in de Moriaan, een vriend van hem kwam erbij zitten. Ik kreeg van Henk complimenten over mijn soms verrassende keuzes. We dronken een biertje.
‘Is dat niet iets voor jou Henk? Wij organiseren met een groep vrienden elk jaar in oktober/november een schaaktoernooi in Portugal.’ Ik was aangenaam verrast, maar aarzelde. ‘Manuel Bosboom komt ook.’ Ik was om.
Zo liep een mooie schaakmiddag ten einde. Morgen ronde zes al weer.
Ens
1647 (2)
Belevenissen van een underdog
Bijna ben ik op de ranglijst aanbeland op de plek waar een underdog thuishoort: de laatste.
Na twee remises volgden er twee kansloze nullen. Twee aansluitende eentjes zouden een mooi symmetrisch beeld opleveren. Maar ja…
Gisteren trapte ik weer eens in de val mijn eigen stelling veel te positief in te schatten. In de analyse achteraf, waarin ik mijn laatste zet terugnam en me dan nog aanvalskansen toe-dichtte, was mijn tegenstander meedogenloos: ‘zwart staat gewoon beter.’ Beetje kort door de bocht vond ik, maar Stockfish gaf hem volkomen gelijk.
Met Chris Rensink, oud Pionlid en spelend in de strandtent, had ik afgesproken om te gaan eten bij Sonnevanck. We hadden elkaar lang niet gesproken. ‘Hoe is het?’ probeerde Chris het gesprek naturel te openen. Maar dat bleef nog even gesloten. Ik bleek er niet aan toe om te vertellen hoe ik geniet van intervisies en trainingen die ik nog steeds geef, om iets te zeg-gen over hoe we jonge schakertjes bij EsPion aan het opleiden zijn, of over hoe ik onlangs op tafeltennissen ben gegaan en daar twee weken geleden eindelijk mijn favoriete maar on-deugdelijke penhouders greep heb opgegeven.
‘Even down Coolen Chris’ zei ik. De nederlaag zat me duidelijk meer dwars dan ik zelf wist. Misschien moet ik ook maar eens gaan onderzoeken of mijn favoriete aanvallende maar wel-licht ondeugdelijke manier om naar het schaakspel te kijken op de helling moet.
Ens
1647 (1)
Belevenissen van een underdog
Niet alle dagen feest. Tegen een jonge gast stond ik na twee domme zetten in de opening na tien minuten al dik verloren. Toch vond ik het uur daarop steeds weer een ‘verdediging’. Preciezer gezegd: ik slaagde erin iets te vinden wat materiaalverlies wist te voorkomen, maar positioneel was en bleef het bagger. Maar toen even later ook mijn stukken iets actiever werden begon ik toch weer hoop te krijgen. Een gevaarlijk moment. De concentratie mag even verslappen. Nog even het paard van g5 wegjagen en ik kan gaan bouwen…
Niet dus. Boem, onverwachte inslag op c3, overbelasting van de dame en meteen 1-0.
Ik heb er vrede mee, ook in de analyse zag mijn tegenstander tienmaal meer en ook nog eens drie keer sneller de combinaties dan ik het deed. Hij heeft me teruggeduwd in de positie waar ik in deze groep hoor, die van underdog. Maar wat is dat eigenlijk, een underdog?
‘De term komt van origine van een hond die begin 19e eeuw in Engeland gebruikt werd in bakkerijen. De hond bevond zich in een wielrad dat verbonden was aan een blaasbalg die het vuur aanwakkerde. Omdat de ovens van de bakkerijen zich voornamelijk ondergronds bevonden, werd deze hond een ‘underdog’ genoemd. Naarmate de technieken in de bakkerijen zich verbeterden, werden deze honden overbodig en werd het ras niet meer gefokt. Het ras stierf dan ook in de loop der tijd uit. De term underdog kreeg sindsdien andere betekenissen.’
Aldus Wikipedia, waar wel achtergrond wordt gegeven maar nauwelijks duiding. Een beetje zoals ik met dit Blog doe. Morgen vol goede moed verder.
Ens
1647
Belevenissen van een underdog
En weer is het cijfer boven dit Blog veranderd, omdat er ook vandaag een resultaat behaald werd: remise tegen een 78-jarige.
Het was een leuke partij, waarin mijn tegenstander voortdurend dreigingen had over de lange witte diagonaal. Na afloop was ik tevreden, ja zelfs een beetje trots, met hoe ik het er na drie en een half uur toch zonder kleerscheuren afgebracht had. Maar thuisgekomen liet Stockfish me na de boerenkool meedogenloos zien hoe ik opgeknoopt had moeten worden. In het Blad zal ik laten zien hoe.
Die ontluistering achteraf na de computeranalyse gold ook voor de partij van gisteren waarin mijn tegenstander in volkomen gewonnen positie overging tot herhaling van zetten. Het is een opluchting te merken dat er ook in groep 4 veel niet gezien wordt. Ik voel me er thuis.
Mocht ik morgen weer een halfje halen dan is het beter om te gaan schrijven over ‘Belevenissen van een dappere remiseschuiver’. A demain!
Ens
1635
Ervaringen van een underdog
Harrie Boom promoveerde ooit, net als ik, naar groep 4. ‘Doe het daar maar beter dan ik’, raadde hij me aan. Zijn score toen: negen nullen, de variant dus waarin ik na afloop op 1622 zou staan.
Maar zie, het getal boven dit blogje is veranderd. Dat betekent dat er een resultaat behaald is. Mijn tegenstander was een Fransoos van 44 met een Italiaanse achternaam -Gattuso-.
Hij opende scherp, met enige moeite wist ik de zaak te neutraliseren en zelfs licht voordeel te behalen.
De tegenstander liep soms rood aan van de spanning en zijn tijd tikte weg. Ik won twee pionnen, maar toen ik dat voordeel met passief spel wilde behouden wist hij een stelling te fabriceren waarbij ingaan op eeuwig schaak mijn enige optie was.
In Het Blad krijgen jullie een diagram voorgeschoteld waarin je mag proberen of met actiever spel wel een vol punt te scoren geweest was. Ik ben tevreden, al gaat Stockfish daar in een later stadium wellicht nog aan morrelen.
Ens
1622
Van een underdog
Mij wordt de laatste tijd door clubgenoten verweten dat het avontuurlijke er af is, dat ik een voorzichtige schaker ben geworden die voornamelijk fanatiek bezig is met ratingpunten verzamelen dan wel met krampachtig te voorkomen ze te verliezen.
Dat van die ratingpuntenobsessie is waar. Ik heb nu al uitgerekend wat ik aan punten inlever wanneer ik al mijn partijen in de tienkamp verlies. Boven elk verslag zal daarom een getal staan.
We starten met mijn huidige fictieve rating van 1687 verminderd met 65 punten verlies na negen nullen, wat neerkomt op 1622. In groep 4a ben ik, na de promotie van vorig jaar, de risee. Gemiddeld hebben mijn tegenstanders zo’n 140 punten meer, dus verlies komt me niet erg duur te staan. Hen overigens wel.
Het prettige is dat ik tijdens het toernooi alleen maar winnen kan, 1622 is de absolute ondergrens. De absolute bovengrens van 1847 is niet haalbaar, het streven is om weer boven de 1700 te komen.
Of het avontuurlijke er af is mag u straks zelf beoordelen aan de hand van de diagrammen die begin februari in Het Blad zullen verschijnen. Op de website zijn voornamelijk sfeerverslagen te lezen.
Het is vrijdag 19 januari 12.10, het gaat beginnen!
Ens
Team Spirit: soms beter even niet..
Analyseren doe ik niet, openingskennis heb ik niet, ambities heb ik zo u zult begrijpen dan ook niet. Het ronddobberen in dezelfde vijver met schakers geeft me dan ook geen enkel ongenoegen. Wel hou ik van puzzelen, onmogelijke zaken toch voor elkaar krijgen en het liefst winnen van een betere tegenstander hoewel pat tegen een hoger gekwalificeerde speler ook extra zoet smaken kan. Maar een ding staat daarbij vast, je moet er wel de energie voor hebben.
En het gebrek daar aan is een prima passend excuus voor het verlies tegen Victor Bartman. Victor heeft natuurlijk prima zetten gedaan en hield die vol totdat ik de vlag streek.
Ik had niet moeten komen. Verkouden, griep, zo’n brrrr bah gevoel. Maar captain Frank had al zo’n taak gehad om twee vervangers te vinden. Jos Hillebrand en Hans Looman, de laatste sleepte een mooi half punt binnen. Maar als team verloren we van ENPS.
Dus afzeggen…. dan had Frank wellicht geen invaller meer kunnen vinden… en dat had dan achteraf ook weer niets uitgemaakt. U merkt het, ik zoek op alle mogelijke manieren naar een excuus waarom ik deze partij heb verloren. Dat was er dus niet echt, waarbij ik ook de prestatie van mijn tegenstander die boven zichzelf qua rating lijkt te zijn uitgeschoten niet te kort wil doen.
De partij verliep langzaam en wellicht onorthodox maar gelijk op. Totdat ik een foute beslissing nam. En jawel, dat heb ik dus wel nagekeken op de computer, lees: ik heb geanalyseerd. Voor deze keer.
Maar wat als Wit 34. Kh2 had gespeeld …. juist dan was de gedachte 35. De8 opnieuw verschrikkelijk. Maar stel Wit had ‘inzicht’ en speelt het natuurlijke Tc1… dan is de partij voor Wit gewonnen! Nou vooruit, dan als in de partij: stel ik blunder niet en speel op zet 35. Tc1 wat dan? Dan blijkt die foute Koningszet Kh1 cruciaal ivm eeuwig schaak. 35.. Lc5 36.Txc5? 36. De1+ en Dh4+
Dit hele geweldig interessante verhaal heeft u te danken aan het feit dat ik nog steeds thuis ziek zit te wezen. Dan probeer je maar eens wat. Alle gezondheid gewenst u allen.
Wijnavond 2023
We waren een klein maar select gezelschap. We zaten aan aan twee lange rijen aan elkaar geschoven tafels. Aan het hoofd daarvan: het bord. Je kent dat wel, van mooie oude oorlogsfilms. De verzamelde mannen worden gebriefd over hun missie, de squadronleider wijst op het bord de doelen aan.
Squadronleider Ric valt direct met de deur in huis: we zitten midden in een crisis. We hadden een regering. Die werd weggestuurd. Pek en veren. Even zo vrolijk kwam men weer terug. Van de weeromstuit stuurde men zichzelf weg. En opnieuw even zo vrolijk werd er weer… Hoewel politiek binnen de vereniging een gangbaar taboe is, drukten de zo ingrijpende verwikkelingen/veranderingen/aanpassingen van de grote wereld onuitwisbaar hun stempel op onze kleine schaakwereld, althans, voor deze ene avond.
Crisis op het bord. Probeer dan maar eens een fatsoenlijk potje te spelen. Koningshuizen werden gegijzeld. Paarden sloegen op hol en mochten twee keer achter elkaar steigeren. Bisschoppen grepen de macht en bewandelden de velden als vorstinnen. Torens werden vanwege achterstallig onderhoud zodanig gestut dat ze louter als doelloos monument fungeerden. En dat in wisselende combinaties verdeeld over drie potjes.
En altoos waren daar de rondgebrachte schotels met worst, worst, worst en kaas. En bubbels. En voor ieder een fles toe. Wijnavond 2023. De traditioneel mesjokkene en zo plezierige afsluiting van het schaakjaar. Aangevuld met de beste wensen voor plezierige feestdagen en een goed nieuwjaar.
Blad #5
Bart Karstens wint Kees Besselink 1.c4 toernooi 2023
De editie 2023 van het Kees Besselinktoernooi werd gewonnen door Bart Karstens.
Ratingfavoriet Dimitri Reinderman werd tweede. Jack Blanchard en Laurens Schilstra deelden de derde en vierde prijs.
In de B-groep was Emilien Hallibert de soevereine winnaar. Tweeede werd de Pool Aleksander Wozniak en derde Imre Uitermark.
Een verslag en alle uitslagen zijn HIER te bekijken.
Een verslag vanuit VAS-perspectief is HIER te zien.
Ratingfavoriet Dimitri Reinderman werd tweede. Jack Blanchard en Laurens Schilstra deelden de derde en vierde prijs.
In de B-groep was Emilien Hallibert de soevereine winnaar. Tweeede werd de Pool Aleksander Wozniak en derde Imre Uitermark.
Een verslag en alle uitslagen zijn HIER te bekijken.
Een verslag vanuit VAS-perspectief is HIER te zien.
Rob
Schakers, je hebt ze in alle soorten en maten. Het meest in het oog springende verschil is hoe de diverse types omgaan met winst of verlies. Bij winst: de een toont zich een grootmoedig trooster. De verliezer had toch ook echt wel kansen gehad! Toch heus wel mooie zetten gedaan, pech dat het geniale plannetje net mislukte, een heel goede stand had net zo goed tot een vol punt kunnen leiden, maar ja, soms zit het nou eenmaal tegen… Anderen glunderen bij winst van kruin tot kin en zelfs hun tenen jubelen. Ook bij verlies zie je verschillen: er zijn schakers die na een verloren partij lang aangeslagen blijven zitten. Starend naar het bord, alsof zich daar zojuist iets heeft ontvouwd dat eigenlijk niet zou hebben mogen gebeuren. Er zou een wet tegen moeten zijn, of op zijn minst zou een menigte troostende medemensen rond de gesneuvelde moeten ontstaan. Anderen vertrekken subiet, weer anderen sprinten naar de bar en zoeken daar troost uit een fles… Er schijnen zelfs mensen te zijn die een volle week nodig hebben om weer enige vorm van geestelijk evenwicht te bereiken.
En dan heb je nog Rob Ansink. Nee helaas, je had Rob Ansink. Want deze week bereikte ons het bericht dat Rob is overleden. Hij kon intens plezier hebben in een winstpartij en gunde tegelijkertijd al zijn tegenstanders ook deze vreugde.
Hij was lid sinds 1-1-1982. Ruim 42 jaar onze clubgenoot. Eentje die diepe indruk op me heeft gemaakt. Als ik (Tom) eraan denk wat ik ga missen nu hij er niet meer is, komen bij mij vooral zijn onstuitbare optimisme en positiviteit naar voren. Hoe ik ook in mijn geheugen speur: ik kan geen moment vinden dat Rob boos of onaardig was. Het enige dat zijn goede humeur leek te kunnen schaden was Ajax als ze daar weer eens iets verprutsten. Wat dat betreft zijn Robs laatste maanden niet zijn vrolijkste geworden.
Het onderspit delven in een schaakpartij ging hem goed af, maar het verlies van zijn vrouw Tinie, bijna dertig jaar geleden, was voor Rob een wond die nooit geheeld is. Wij (Rob en Henk) spraken daar wel eens over, buiten bij een sigaartje, omdat ik Rob zijn vrouw ooit ontmoet had in het Lucasziekenhuis.
Het zat Rob niet mee, op medisch gebied was er veel tegenslag. Met bewondering zag ik hoe hij zich desondanks al die jaren staande wist te houden, met een wonderlijke combinatie van gelatenheid, acceptatie en strijdlust.
Rob had duidelijke meningen op het gebied van maatschappij en politiek. Zo vriendelijk als hij was in de omgang met zijn clubgenoten, zo snoeihard kon hij oordelen over falende beleidsmakers. De schaakclub was een ijkpunt in zijn week, een ontmoeting op de vierenzestig velden waar hij naar uit zag, een plek waar hij zich op kon laden. De Corona periode viel hem daarom extra zwaar. Misschien ook omdat hij op het schaakbord nog steeds goed uit de voeten kon, wat in schril contrast stond met de moeite die hij doen moest om van de taxi naar het clubgebouw te komen.
Als schaker was Rob vooral een aanvaller. Altijd voorwaarts. Soms tegen de klippen op. En als het dan eens uit de hand liep kon je er toch op rekenen dat hij (ook op de rand van de afgrond) ergens vandaan nog een stevige verrassing voor je in petto had. Potverdorie wat jammer dat hij er niet meer is.
Tom en Henk
Zelfportret maar dan anders
Net terug van Lijstenmakerij Van Beek. Is nog een duur grapje zo’n 70×120 cm poster.
Maar deze kans laat ik niet voorbij gaan ‘once in a lifetime’: Robert voert de ranglijst aan! En omdat ‘Robert neemt de leiding en staat die vervolgens niet meer af’ een niet erg realistische verwachting is sla ik nu maar munt uit deze historische stand.
Maar deze kans laat ik niet voorbij gaan ‘once in a lifetime’: Robert voert de ranglijst aan! En omdat ‘Robert neemt de leiding en staat die vervolgens niet meer af’ een niet erg realistische verwachting is sla ik nu maar munt uit deze historische stand.
De poster eindigt precies onder de naam van de wedstrijdleider die zichzelf wat steun toedicht bij mijn succes. Ach hij heeft geen ongelijk maar gezegd moet worden dat spelen tegen een nieuwkomer ook slecht kan uitvallen, of je vrijwillig neerleggen bij een driekamp. Voor deze activiteiten ben ik ook altijd te porren en niet weinig pakt dat dan slecht uit. Nu dus dit schitterend affiche. De geschiedenis zal niet liegen. Wel even wat verantwoording van mijn zijde, bescheiden als ik ben.
De eerste ronde trof ik Casper, in gewonnen stand -waarom geeft die Schalekamp niet gewoon op- zag hij een kleinigheid over het hoofd op weg naar de finale. Pat.
Ronde twee bracht naar mijn beste weten een nieuwkomer als tegenstander. Hoewel ik de vorige ronde met Zwart speelde achtte de wedstrijdleider het beter Chadid de Witte stukken te gunnen. Mijn vijfde zet bezorgde hem een blinde vlek, hij verloor pardoes een stuk. De partij werd daarna nog heel spannend maar dit gelukje betaalde uiteindelijk uit.
Dan de derde partij, ook weer curieus. Tegen Raf, nu wel met Wit. Ook even attentie voor alle andere spelers: de klok gaf keurig ‘bonus’ aan maar bij controle achteraf bleek die nul (0) seconden te bedragen…tsja. En dan te weten dat nu juist op die grond Raf in tijdnood verloor terwijl hij zoals hij later had uitgezocht op verschillende manieren had kunnen winnen.
En dan afgelopen maandag. De regen getrotseerd, geholpen met opzetten tafels en klaarzetten materiaal, een nieuw lid ontmoet -ze werd door Hans keurig door de avond geloodst- en dan tenslotte de indeling die avond bezien. Benjamin Rin. De staande schaker zo werd me hier en daar verteld. Schijnt niet te mogen dat staan. Is dat werkelijk zo? En als je nou zeg maar tijdelijk zitvlak problemen hebt? Enfin, zo ver is het niet gekomen want hij is niet op komen dagen.
Ben toch maar gebleven, spannende partijen gezien, ook een hele korte van 7 zetten mat, en de Speeltuinkas gespekt. Dat laatste stond ik mezelf ruim toe want ik wist welk affiche mij te wachten stond.
Hoewel ik het mezelf beslist niet acht wordt wel gezegd dat geluk is met de domme. Laat ik daar dan voor deze keer maar voor tekenen.
Een gezellige seizoens kick-off
Op maandag 25 september organiseerde EsPion een avond in het kader van schaak-off. Het werd een gezellige avond waarbij er in de zes vierkampen volop strijd werd geleverd. Een foto-impressie:
Vanaf maandag 2 oktober gaan we van start met de Najaarscompetitie. Er is dan elke week een partij met een speeltempo van 90 minuten per persoon plus 15 seconden per zet. Aanmelden kan elke week tot 18u via intern@espion.nl of tot 19.50 in de zaal aan de tafel bij de wedstrijdleider. Heb je de afspraak gemaakt dat je er elke week bent? Vergeet dan niet je tijdig af te melden als je een keertje niet komt.
Voor de volledigheid de uitslagen van EsPion’s Seizoens kick-off:
Vanaf maandag 2 oktober gaan we van start met de Najaarscompetitie. Er is dan elke week een partij met een speeltempo van 90 minuten per persoon plus 15 seconden per zet. Aanmelden kan elke week tot 18u via intern@espion.nl of tot 19.50 in de zaal aan de tafel bij de wedstrijdleider. Heb je de afspraak gemaakt dat je er elke week bent? Vergeet dan niet je tijdig af te melden als je een keertje niet komt.
Voor de volledigheid de uitslagen van EsPion’s Seizoens kick-off:
| # | Naam | Score |
| 1. | Constantijn | 3 |
| 2. | Tim | 2 |
| 3. | Pieter P. | 1 |
| 4. | Willem | 6 |
| # | Naam | Score |
| 1. | Ric | 1,5 |
| 1. | Mart | 1,5 |
| 1. | Leon | 1,5 |
| 1. | Ad | 1,5 |
| # | Naam | Score |
| 1. | Rob v. S. | 2 |
| 2. | Frans | 2 |
| 3. | Jacques | 1 |
| 4. | Alfred | 1 |
| # | Naam | Score |
| 1. | Henk P. | 3 |
| 2. | Max | 2 |
| 3. | Robert | 1 |
| 4. | Ad | 0 |
| # | Naam | Score |
| 1. | Mick | 2,5 |
| 2. | Peter S. | 2 |
| 3. | Jan | 1 |
| 4. | Casper B. | 0,5 |
| # | Naam | Score |
| 1. | Jos K. | 3 |
| 2. | Jos H. | 2 |
| 3. | Hans | 1 |
| 4. | Rob A. | 0 |