De eerste 2 externe wijdstrijden werden (nipt) verloren. EsPion 2 was dus op zoek naar de eerste wedstrijdpunten.

Niet lang na de start wist Keith (op 2) door een bunder van de tegenstander het eerste punt al te pakken (1-0). Te snel daarna kwam Jan (op 6) in een verloren pionneneindspel terecht, waarbij de tegenstander een veel machtiger paard bleek te hebben (1-1).

Intussen was Henk (op 7) bijna vervroegd naar Deventer door stukverlies, wat hij echter weer wist te repareren, Alfred (op 8) bouwde aan een zekere winst, Pieter (op 4) stond heel mooi, Roland (op 3) stond goed en Ric (op 5) wat gedrukt. Dick (op 1) stond degelijk.

Het volgende punt kwam van Pieter: mooie klassieke aanval op F7 (2-1). Henk haalde zelfs een kwaliteit op en gaf die later weer terug voor pionnen, de (3-1) was een feit.

Helaas liep Dick tegen een onvoorzien probleem aan wat een punt kostte (3-2). Alfred haalde langsam aber sicher op bord 8 een keurig punt binnen (4-2).

Overgebleven Ric in een ruïne en Roland in een betere stelling moesten nog een halfje ophalen. Voor de zekerheid bood Roland remise aan, wat werd aangenomen (4,5-2,5), waarna uw verslaggever door zijn vlag ging (4,5-3,5).

De eerste matchpunten binnen!

Ric.

Tegen de club van Co moest het gebeuren. Tegen de club van de schaakgodin ging het net mis: 3,5-4,5 met een pijnlijk verlies in tijdnood wat de stand in ons nadeel deed eindigen. Dat smaakte naar revanche.

Bij aankomst vroeg Rob speel je extern vanavond? Ik antwoordde bevestigend. Opeens mengde zich een gast in het gesprek die me meedeelde: “de Volewijckers… daar lopen jullie toch zo doorheen?” Met een fraai onvervalst Amsterdams accent. Tot mijn vreugde nam hij tegenover mij plaats. De strijd ontvouwde zich en ik had de indruk dat het lekker ging voor me.

Een rondje langs de borden Jan had het al snel lastig Henk verloor snel een stuk  Alfred had de zaag erbij gepakt en de h lijn opengemaakt en ging bij n overweldigende stelling n kwaliteit winnen hij dacht er nog even rustig over na.
Ondertussen blunderde de tegenstander van Keith opeens en gaf een stuk weg, een aangename 1-0 was ons deel.

Jan ging kopje onder en dat was 1-1. Ric had een heftige Siciliaan over zich heen gekregen en verdedigde zich taai, Henk won een kwal terug en hierna ontstond aanvankelijk een materieel gelijke positie. Dick had het zwaarste lootje van de avond en leek oké te staan . Roland had een gesloten centrum en het kon alle kanten op.

Mijn bord vergrootte mijn optimisme. Ik ruilde wat stukken en plantte een paard op d6 won de geofferde pion terug.  Ruilde nog wat en nu het materieel gelijk was stond ik beter. Getripleerd op de halfopen f-lijn en maar 1 verdediger van zijn koningsstelling, hij hoopte op het ruilen vam het nodige materiaal waarna het weer een wedstrijd zou zijn. >Aangezien ik dat niet van plan was. offerde ik mijn toren op f6. Hier pak aan. Aannemen van het offer leidde tot mat dus hij speelde liever door met een stuk achter, vijf zetten later was het alsnog uit.  Ik ruilde alles af en  hield een stuk voorsprong met twee extra pionnen over. Een uitgestoken hand was mijn deel.

Niet veel later sloeg Alfred toe. 3-1.  Dick verloor 3-2. Henk had de bordjes weten te verhangen en kwam in n gunstig eindspel hij dacht nog lang na maar na h2 kon ook hier de Volewijcker met een nul het Ij over. 4-2.

Nu bij Ric was het precair. HIj had nog wel tegenkansen maar het zag er moeilijk uit. Roland daarentegen had weinig tijd een paard eindspel met evenveel pionnen. Opeens met 3 minuten op de klok keek hij op en vroeg hoeveel staat het? Het antwoord was 4-2. Hij deed nog een zet verloor een pion en won er een terug, beiden hadden nu een kandidaat vrijpion…. en deed misschien wel zn beste zet hij bood remise aan. Na een tijd denken klonk er dat is goed….

We hadden dus de 4,5 gehaald en gewonnen. Even later moest Ric helaas de vlag strijken maar dat mocht hem de pret voor  het team niet drukken.

De eerste punten!! Zeer welkom en ook wel echt verdiend na harde strijd op de borden.