JOS

Een actief lid, een markante persoonlijkheid, van onze vereniging is niet meer.

De mededeling van het overlijden van Jos Kraay heeft ongetwijfeld velen van ons net als mijzelf aangeslagen doen terugzakken op de stoel.

Jos was het gezicht van de club. Omdat ze er vrijwel elke week was, in het wel en wee van iedereen geïnteresseerd was, complimenten uitdeelde als dat gepast was en altijd het gesprek aanging met nieuwe, jonge leden.

‘Ad en Jos’, een vanzelfsprekendheid binnen EsPion.

Maandagavond met de taxi van huis naar de speeltuin, en als de taxi niet plots te vroeg kwam nog gezellig een glaasje na de schaakavond.

Zo doordacht als Ad z’n avondpartij benaderde zo vanzelfsprekend aanvallend en niet zelden à tempo was Jos haar aanpak.

Hoevelen verraste ze niet met die speelwijze.

Jos kennen we als naast het schaken zeer maatschappelijk betrokken. Vaak is het gebeurd dat ze voordat de klokken werden ingedrukt, aandacht vroeg voor een situatie van mensen in nood waarbij zij vond dat die meer aandacht behoefden. Of benadrukte zij nog eens de geschiedenis van ‘De Speeltuin’ waar wij spelen, die een desastreuse loop kende voor de Joodse bewoners van de buurt in de Tweede Wereldoorlog.

Gewoon aandacht vragen en dan een verhaal voorlezen of een gedicht voordragen.

Jos ken ik als iemand waarbij je je hart vasthield als ze weer binnenkwam met een grote kaart. Iemand was ziek of erger. Of we onze namen konden noteren.

11 November 1982 is zij bij de KNSB ingeschreven. Dat zal bij Es’80 geweest zijn, nu samen met de Pion als EsPion bekend.

Bij Es’80 is zij van grote betekenis geweest. Naast voorzitter en inspirator was ze veel meer. Dat gaan anderen nog zeker belichten.

Uit de tijd dat ikzelf net lid was van Es’80 en met Jos in eenzelfde team speelde, herinner ik me nog goed de ansichtkaarten die ik van haar ontving. Mooie bijzondere kaarten. Met als doel mij erop te wijzen dat ik niet moest vergeten dat we de volgende week een wedstrijd te spelen hadden.

Vanaf deze plaats alle sterkte aan Ad gewenst.