Na een korte periode in het ziekenhuis vanwege een zware longontsteking kreeg hij maandag het sein veilig. Dinsdag mocht hij weer naar huis.
Terwijl zijn zus en maatje Ineke onderweg was om hem op te pikken lag Cor rustig een boek te lezen toen hij zich plotseling onwel voelde worden.
Een aangeslagen Peter de Haan, zijn goede vriend, schreef ons dit vanuit Vietnam:
Met WhatsApp video sprak ik Cor de laatste dag in het ziekenhuis voor zijn ontslag/overlijden.Hij was in goede doen en stuurde foto van zijn uitzicht. Hij zei: morgen naar huis! ’s Nachts kregen we telefoon met het schokkende nieuws. Ik denk 30 jaar vriendschap in 1x weg.Ja ik ken hem van de schaakclub, maar we hadden een klik op meerdere fronten. Cor wist veel van Nederlandse sociaal economische geschiedenis en was breed gevormd, elektriciteit, planten, het repareren van mijn fiets en hij bewerkte 20 jaar mijn nieuwjaarskaarten. Voor al de computer problemen van de kinderen was er altijd Cor cor. Daar mijn atelier zo’n 300 meter van zijn huis was dronken we zo’n 3x per week koffie en namen zo en passant even de wereld problemen door waarbij we altijd overhoop lagen. Cor was een vaardig mens en nooit was iets te veel. Hij zat gewoon in mijn systeem. Het is zo onwerkelijk dat als ik straks terug ben dat dat er allemaal niet meer is. Duidelijk is dat ik hem erg zal missen.
Ondanks dat Cor nooit bijzonder spraakmakende resultaten behaalde achter het schaakbord bleef hij er plezier in houden. En hij was een ‘bijter’. Getuige het verslag van zijn laatste partij voor het Bronzen Bekerteam zoals valt te lezen in onze clubkrant ‘Blad #10’.
Cor was een genieter. Hij speelde behalve in de interne competitie ook sinds de start van de ‘rapid-viertallen competitie’ (SGA) mee, altijd met hetzelfde team (Frans, Mart en Robert).
Cor is 71 jaar geworden.
We wensen zijn zus Ineke alle sterkte.
Pas nu lees ik dat Cor Bergveld is overleden. Mijn relatie naar Cor was de buurjongen. Hij woonde in het benedenhuis en ik op drie hoog. Wij gingen vrijwel dagelijks met elkaar om in de Lagere schooltijd. Ik ging naar de MULO en Cor ging naar de tuinschool. Nu komen alle herinneringen weer boven. Cor was een vriendelijke, sympathieke man. Ik herinner mij ook zijn zus Ineke, en Agnes. Zijn vader werkte bij een garage. Ik sprak Cor nog toen hij werkte bij Artis. Waar blijft de tijd? Ik wens ieder sterkte met het verlies van een kameraad.
Ik herinner me Cor als een fijne vriend. Samen met o.a. Pieter Schonagen vormden we een tijdje het bestuur. De vergaderingen begonnen we met een maaltijd. Cor wist vaardig grafische ideeën om te zetten in mooie afbeeldingen. Ik hield (en houd nog steeds) van hem. Onze laatste schaakpartij samen heeft hij gewonnen. Dat nemen ze hem niet meer af.
Dank je, Cor, voor je bescheiden, vriendelijke glimlach.
Peter, dank je wel voor je verhaal over jullie mooie en langdurige vriendschap.
Mij vielen bij Cor vooral zijn ogen op, twinkelend alsof hij voortdurend binnenpretjes had.
ja de Op een dag ga je dood op al die andere dagen zoals onze
Maandag -avonden niet Wat is de
er dood toch een kllootzak vooral in dit gevalE
eri is geen betere troost Noor het sterven dan de sterveliikheid zelf
Wat een triest bericht. Ik herinner me Cor als een trouw clublid, altijd goedgemutst, en inderdaad lastig te verslaan. Hij had een groot aandeel in het kampioenschap van ons viertal (met jou, Robert, en met Tom en Jaap) 3 jaar geleden. Rust zacht, Cor.