Het was een mooie zaterdag in februari. Het was 10 graden en meer, het leek wel lente. De vogels floten kwinkeleerden alsof de lente er al was. Wat kan ik naar de lente verlangen. Met mijn grote favoriete dichter Fjodor Tjoetsjew. Maar goed dat is een ander verhaal.
Fietsen door de Domstad, verwonderd over de schoonheid van deze stad, reed ik ongeveer zoals in het gedicht van Bloem over de Dapperstraat de campus op van de Universiteit Utrecht. Daar moesten ik en nog 8 geitenbreiers zijn. Om de strijd aan te binden met de Domme Torens van Moira. Geleid door Bram de wedstrijdleider, die dus niet meespeelde deze keer . Tegenover me nam Jonas plaats, wellicht een familielid van ons aller Tim? Hij heette namelijk van Dalen van achteren en had een rating van nul want hij viel in.
Het belangrijkste verzweeg hij, waarover later meer. Er ontspon op 8 borden een strijd, Constantijn had Wim op bord 3 gezet. De speler daar had zich op Casper voorbereid en kwam van een kouwe kermis thuis, na 18 zetten had hij nog 7 minuten over. Een fraaie minderheidsaanval en de tijd werd hem fataal in the end. Daarvoor had de snel spelende tegenstander van Tijn het onderspit al gedolven evenals die van Cas. En zo werd het snel 0-3. Ik stond inmiddels na een wat gewaagde manoeuvre een gezonde pion voor en moest mjn stukken nog harmoniseren, naast me zat Johan rustig zijn voordeel te verbeteren.
Ik belandde in een voor mij gunstig toreneindspel en wist dat te winnen. 0-4
Daar ging Johan op weg naar mat of nog meer materiaal dan alleen n toren voor..0-5.
Richard had erg veel voordeel , maar zn tegenstander bleef maar doorgaan. Rudolf had het als enige echt zwaar. Dick vocht tegen eeuwig schaak ( dame voor de domme toren en dame en loper voor Dick met wat meer pionnen voor de domme toren) Dick bleef op het oog aarzelend de zetten doen maar wist na de 0-6 van Richard waar nooit twijfel over bestond ook het zevende punt op de borden te brengen. Rudolf dolf het onderspit. En zo vertrokken we met een mooie score bij de Domme Torens.
Niet veel later hoorden we dat onze concurrent de Rode Lopers de Domme Torens taart had beloofd als ze ons zouden verslaan . Wellicht verklaarde dit het lange doorspelen van oa de tegenstander van Richard.
De taart kunnen ze voorlopig naar fluiten.
Ons wacht nog de grote strijd met VAS en dan met Voorschoten, mochten we die beide winnen, wat op zich niet onmogelijk is…. dan gaat Espion een klasse hoger zn kunsten laten zien…
komt dat zien
Want Espion speelt zoals het een schaker betaamt virtueel en live in de bovenkamer.
Bovenstaand wedstrijdverslag is niet geschikt voor de publieke website van Espion.
Het lijkt me verstandig deze te verwijderen.